Het christendom staat centraal in de senaatsrace in Texas nu de vroegtijdige stemming begint tussen Republikein Ken Paxton en Democraat James Talarico. Religie fungeert echter meer als een instrument in het verdeelde politieke landschap dan als een onafhankelijke stem die boven partijpolitiek uitstijgt.
Een recente standaardbrief van Paxtons dochter belandde in brievenbussen in de hele staat. Daarin beschreef ze hoe Paxton vroeg opstond om aan de keukentafel zijn Bijbel te lezen en hoe hij met haar bad terwijl hij haar naar het geloof leidde. De boodschap moet de kandidaat menselijker maken via zijn privé-devotie.
Het appèl komt echter te midden van aanhoudende vragen over Paxtons staat van dienst. Zijn vrouw heeft een rechtszaak aangespannen op bijbelse gronden, Texas-republikeinen hebben hem afgezet wegens corruptiebeschuldigingen en hij is in het openbaar verschenen met een nieuwe partner. Deze feiten compliceren het verhaal van stille discipelschap.
Paxtons nadruk op geloof komt deels voort uit zijn tegenstander. James Talarico, presbyteriaans seminariestudent, doorbreekt de gebruikelijke scheiding tussen een seculier links en een christelijk rechts. Zijn aanwezigheid kan sommige Republikeinse kiezers thuis houden of zelfs naar de Democratische kant doen neigen in november.
Economische ontevredenheid zet extra druk. Drieënveertig procent van de Texanen meldt dat hun gezinsfinanciën zijn verslechterd onder het huidige leiderschap. De focus verleggen naar religieuze thema’s biedt een manier om de aandacht af te leiden.
Witte evangelische kiezers vormen al jaren de ruggengraat van Republikeinse coalities. Pew Research toont landelijk dat 82 procent van de witte evangelische kerkgangers de Republikeinse kandidaat steunt. Daarentegen neigt 68 procent van de religieus ongebonden kiezers naar de Democraten. Texas onderscheidt zich met 67 procent van het electoraat dat zich christen noemt, velen als evangelicaal.
De overtuigingen van James Talarico zijn zeker verkeerd. Maar ze zijn meer dan verkeerd. De overtuigingen van James Talarico zijn godslasterlijk. Ze zijn kwaad en het zijn geen overtuigingen die een echte christen ooit zou kunnen steunen.
Campagnemateriaal benadrukt regelmatig Talarico’s eerdere verwijzingen naar God als non-binair en Jezus als radicaal feminist. Critici presenteren deze uitspraken als onaanvaardbaar voor elke authentieke christen.
Paxton heeft de algehele voorsprong van Talarico verkleind, maar er blijft een duidelijk karakterverschil bestaan. Een CBS/YouGov-peiling toont dat slechts 41 procent van de Texaanse kiezers vindt dat Paxton het karakter bezit dat nodig is voor de Senaat, tegenover 54 procent voor Talarico. Andere peilingen geven aan dat een meerderheid van de Texanen vindt dat de invloed van president Trump het niveau van presidentiële corruptie heeft verhoogd.
Veel kerkgangers verwachten dat persoonlijke integriteit net zo zwaar weegt als doctrinaire overeenstemming. Het evangelie vooral behandelen als middel om de achterban van één partij te mobiliseren, ondermijnt de bredere rol ervan als morele toetssteen voor macht.
De overleden presbyteriaanse predikant Tim Keller waarschuwde dat geen christen zich volledig thuis zou moeten voelen in het twee-partijenstelsel van Amerika. De ene partij benadrukt biologische verschillen tussen mannen en vrouwen of traditioneel huwelijk en de heiligheid van het leven, terwijl de andere partij bescherming voor de armen, immigranten en verzet tegen de doodstraf vooropstelt.
Een oprechte terugkeer van geloof in het publieke leven zou eisen dat politici van alle richtingen ter verantwoording worden geroepen, in plaats van dat het geloof dient als mechanisme om partijlidmaatschap af te dwingen. De complexiteit van bijbelse vraagstukken overstijgt partijen, tijden en regio’s op een manier die geen enkele politieke coalitie volledig kan omvatten.