Fernando Romay groeide uit tot een van de iconen van het Spaanse basketbal gedurende meer dan tien jaar. Hij bleef zeventien seizoenen bij Real Madrid en won een olympische zilveren medaille, prestaties die maar weinig spelers uit zijn tijd evenaarden.
Vandaag, op 67-jarige leeftijd, wil de voormalige center genieten van een rustige oude dag. Zijn carrière als amateursporter zorgt echter voor een groot obstakel bij de Sociale Zekerheid.
Bijna twee decennia lang verdedigde Fernando Romay het shirt van Real Madrid en werd hij een vaste waarde in het team. Ook voor het Spaanse nationale team leverde hij een belangrijke bijdrage, met olympisch zilver als hoogtepunt.
Na zijn afscheid ontdekte Romay dat hij niet het volledige pensioen zou krijgen waar hij recht op had. Volgens de Sociale Zekerheid mist hij vier jaar aan bijdragen. De oud-speler heeft uitgelegd dat deze situatie rechtstreeks voortkomt uit zijn amateurstatus bij de club.
Ik kan natuurlijk met pensioen, maar ik kan niet 100 procent krijgen van wat me toekomt omdat ik vier jaar tekortkom.
In hetzelfde interview legt Romay uit dat Real Madrid niet voor hem bijdroeg omdat dat destijds niet mogelijk was. Als dat wel was gebeurd, zou hij als professional zijn aangemerkt en de kans hebben verloren om met het nationale team te spelen.
Als Real Madrid voor mij had bijgedragen, had ik niet naar de Olympische Spelen gekund.
De deelname van het Dream Team aan de Olympische Spelen van Barcelona 1992 betekende een keerpunt. Vanaf dat moment mochten professionals meedoen aan het toernooi en veranderde de Spaanse regelgeving.
Romay herinnert zich dat in 1993 alle spelers onder de Sociale Zekerheid vielen: “Het professionalisme binnen de Olympische Spelen werd afgeschaft en daarom kwamen we in 1993 allemaal onder de Sociale Zekerheid.”