Dune 3-editor Joe Walker over het nieuwe tempo, enorme wormsequenties en zijn Bond-bucketlist

Oscarwinnaar bespreekt het afronden van Villeneuve's epos, zijn decennialange samenwerkingen met twee geprezen regisseurs en zijn entree in de wereld van 007

Joe Walker heeft zich een eigen plek in de filmwereld verworven door zijn precieze ritmegevoel en nauwe samenwerkingen met visionaire regisseurs. De Britse editor, die begon als geluidstechnicus bij de BBC en klassieke compositie studeerde, heeft grote werken vormgegeven met Denis Villeneuve en Steve McQueen. Hij rondde onlangs Dune: Part Three af en sprak daarover tijdens het Toruń Camerimage-filmfestival, waar hij de Editor Award ontving.

Dune: Part Three afronden na maanden van verfijning

Walker rondde zijn montagewerk ongeveer twee tot drie weken voor het festivalgesprek af. Zijn assistent deed de laatste controles op 70mm-prints, kleurgradatie en visuele details, terwijl hij meerdere formaten goedkeurde, waaronder 2.20, digital IMAX, full-frame IMAX 70mm, Dolby Vision en diverse mixes. Het proces omvatte intensief werk aan nasynchronisatie, score en visuele effecten na de zomerse montage.

Sneller tempo en grotere schaal in deel drie

Het derde deel markeert een duidelijke verschuiving ten opzichte van de eerdere films. Het verhaal speelt zich bijna twee decennia na deel twee af en vroeg om een strakker montageritme en een nieuwe visuele aanpak. Walker merkte op dat deel één nu contemplatief aanvoelt en dat dit hoofdstuk een strakker tempo vereiste dat rechtstreeks uit het verhaal voortkwam.

De productieschaal nam sterk toe. Waar deel twee een wormsequentie van 44 dagen had, ging het in deel drie om bijna 100 dagen gericht op die wezens. De film breidt de epische omvang uit, maar blijft compatibel met verschillende bioscoopformaten ondanks het beperkte aantal IMAX-zalen dat het volledige beeld kan tonen.

Combinatie van echte sets en digitale effecten op epische schaal

Het productieteam bouwde enorme praktische sets, waaronder volledige kastelen, in plaats van uitsluitend op digitale creatie te vertrouwen. Wormsequenties combineerden grote fysieke elementen op gimbals met wind, geluid en effecten die later werden toegevoegd. Acteurs doorstonden veeleisende opnames en waren aan het eind van de dag zichtbaar uitgeput.

Geluid als basis van Walkers montageproces

Walkers muzikale opleiding en vroege carrière in geluidsmontage bepalen zijn aanpak. Hij begint vaak met sound design en ontwikkelt al vroeg eigen audio-elementen, zoals unieke ornithopter-geluiden. Zowel Villeneuve als McQueen stellen muziekcues liever uit om het verhaal en de effecten eerst ruimte te geven.

Voor een Britse editor staat Bond, zoals je je kunt voorstellen, hoog op mijn bucketlist.

— Joe Walker, Interview tijdens het Toruń Camerimage-filmfestival

Langdurige samenwerkingen met Villeneuve en McQueen

Walker benadrukt de gedeelde kracht van beide regisseurs in hun begrip van personages. Villeneuve plant uitgebreid met storyboards en production design, maar blijft flexibel op de set als de natuur of de prestaties betere opties suggereren. Hun projecten zijn complexer geworden, van tientallen visual effects-shots in Sicario tot honderden in latere films.

Honger markeerde het begin van een bepalende samenwerking

De film Hunger uit 2008 bracht Walker in contact met McQueen en had een gesplitste structuur die de echte hongerstaking volgde. Een productiepauze gaf Michael Fassbender de kans om af te vallen, wat ook het script verfijnde en de focus verscherpte op essentiële scènes, waaronder de 17 minuten durende dialoogsequentie.

De stap naar James Bond met frisse blik

Walker benadert het komende Bond-project zonder vooroordelen en kijkt ernaar uit om Villeneuve's visie te ontdekken. Hij verwacht de kick van het voor het eerst monteren van het iconische thema en waardeert de kans om een persoonlijk perspectief te brengen op een verhaal dat zoveel mensen toebehoort.

Tags bij dit artikel