Beijing beoordeelt actief of het de klimaatonderhandelingen van de Verenigde Naties in 2028 wil hosten, een jaar waarin landen geüpdatete plannen moeten indienen voor het terugdringen van broeikasgasemissies.
De mogelijkheid kwam eerder dit jaar naar voren via berichten dat Chinese functionarissen een formeel bod voor de onderhandelingen onderzochten. De beslissing is van groot belang voor internationale klimaatinspanningen, omdat 2028 een cruciaal moment markeert voor vernieuwde toezeggingen onder het Klimaatakkoord van Parijs.
Li Shuo, directeur van het China-klimaatcentrum bij het Asia Society Policy Institute, beschreef de aankomende onderhandelingen als de belangrijkste COP van het decennium vanuit internationaal perspectief. Hij merkte op dat China een sterker voorbeeld zou kunnen stellen door zijn eigen doelen te verhogen en andere landen aan te sporen hetzelfde te doen met hun nationaal vastgestelde bijdragen, die samen meer dan 70 procent van de mondiale emissies dekken.
Vanuit internationaal klimaatperspectief wordt 2028 de belangrijkste COP voor de rest van dit decennium.
Mensen die bij de besprekingen betrokken zijn, geven aan dat Chinese autoriteiten de voor- en nadelen van het hosten blijven evalueren. Een definitieve keuze komt mogelijk pas volgend jaar. Centraal in hun overwegingen staat hoe zo'n stap de betrekkingen met de Verenigde Staten zou kunnen beïnvloeden, vooral gezien de lopende handels- en technologiedisputen.
Een anonieme in Beijing gevestigde energie-expert waarschuwde dat China eerst moet bevestigen dat het ambitieuzere klimaatdoelen kan halen voordat het zich committeert aan het hosten. De expert suggereerde dat functionarissen zich op dat vlak mogelijk nog onvoldoende voorbereid voelen.
Het mogelijke bod komt tegen de achtergrond van westerse ongerustheid over China dat een prominentere positie inneemt in het internationale bestuur. Waarnemers vrezen dat deze verschuiving gevestigde normen zou kunnen uitdagen op een moment dat Amerikaans isolationisme onder president Trump multilaterale systemen al onder druk zet.
Recente voorbeelden zijn Beijing's streven om een nieuw mondiaal oceaanverdrag te hosten en de nominatie van een hoge gezondheidsfunctionaris voor het leiderschap van de Wereldgezondheidsorganisatie. Klimaatbeleid raakt ook verweven met handelszaken, waarbij China COP-platforms gebruikt om westerse restricties op zijn technologie-export tegen te gaan.
Ondanks de snelle groei van hernieuwbare energie en de elektrificatie van transport blijft China de grootste kolenverbruiker en -uitstoter ter wereld. Climate Action Tracker meldt een aanzienlijke kloof tussen Beijing's huidige doelen en de reducties die nodig zijn om de 1,5°C-doelstelling van het Klimaatakkoord van Parijs te halen.
Eerder dit jaar stelde China een doel om de koolstofintensiteit met 17 procent te verminderen tegen het einde van het decennium, een voorzichtiger doel dan het vorige streefcijfer van 18 procent dat net niet werd gehaald.
Lauri Myllyvirta van het Centre for Research on Energy and Clean Air betoogde dat een door China gehoste bijeenkomst waarschijnlijk veel staatshoofden zou trekken, waardoor er meer potentieel is voor dramatische uitkomsten dan bij typische COP-bijeenkomsten.
Je zou vrijwel zeker veel staatshoofden aanwezig hebben, dus meer potentieel voor een spectaculair succes of mislukking dan bij een doorsnee COP.
Angel Hsu, universitair hoofddocent aan de University of North Carolina at Chapel Hill, zag het vooruitzicht over het algemeen positief, en merkte op dat het hosten China onder grotere druk zou zetten om mondiaal leiderschap te tonen, zelfs na recente tegenslagen bij het Intergovernmental Panel on Climate Change.
Om opnieuw momentum te geven aan mondiale klimaatactie zie ik geen grotere variabele dan wanneer China zou besluiten een COP te hosten.
Het Chinese ministerie van Buitenlandse Zaken heeft geen bod bevestigd, maar verklaarde dat COP een belangrijk platform blijft voor mondiaal klimaatbestuur en dat het land zal blijven steunen en actief deelnemen.