Charlie's Angels boekt nieuw streaming-succes 50 jaar na 'jiggle tv'-kritiek

De serie uit de jaren zeventig stijgt in de Apple TV-ranglijsten nu moderne kijkers haar mix van empowerment en popculturele erfenis omarmen.

De jaren zeventig brachten de popcultuur tal van kortstondige trends, van pet rocks tot het abrupte einde van de disco. Ook ontstond toen het kortstondige genre 'jiggle tv', een term die NBC-executive Paul Klein gebruikte voor series met jonge, aantrekkelijke sterren in minimale kleding die door actiescènes renden. Series als The Love Boat en Three's Company kregen dat stempel, maar weinig series belichaamden het zo zichtbaar als Charlie's Angels.

ABC maakt van een riskante pilot een instant hit

Producer Leonard Goldberg zag de serie als een mix van de Britse serie The Avengers en het detective-drama Honey West. Het concept draaide om drie capabele vrouwen die hun opdrachten van de onzichtbare Charlie via de speakerphone kregen. Kate Jackson sloot zich als eerste aan als Sabrina Duncan en hielp de titel vormgeven. Farrah Fawcett kwam als atletische Jill Monroe, terwijl Jaclyn Smith de straatwijze Kelly Garrett speelde. Het originele trio werd al snel een cultureel icoon, ook nadat Fawcett na seizoen één vertrok en Cheryl Ladd als Kris Munroe instapte.

Netwerkbazen bij ABC zagen het project aanvankelijk als een van hun slechtste ideeën. Toch zonden ze de pilotfilm in maart 1976 uit. De respons van kijkers was overweldigend, waardoor het netwerk de aflevering de week erop herhaalde met hetzelfde succes. Critici verwierpen de serie, maar het publiek omarmde hem en de gezichten van de Angels verschenen overal op tijdschriften en merchandise, waaronder Fawcetts beroemde rode badpakposter.

Het 'jiggle tv'-stigma en zijn blijvende schaduw

De verhalen plaatsten de hoofdrolspeelsters vaak in onthullende outfits, waarbij producer Aaron Spelling naar verluidt in bijna elke scène een bikini wilde. Het personage van Jackson deed vaak het achter-de-schermenwerk, terwijl Smith en Fawcett in strakkere, meer onthullende kleding verschenen. Het label bleef plakken ondanks de vijf seizoenen en sterke kijkcijfers. Fawcett reflecteerde later op het fenomeen en merkte op dat toen de serie nummer één werd, ze concludeerde dat het gebrek aan bh's een grotere rol speelde dan het acteren.

Toen de show op nummer 3 stond, dacht ik dat het aan ons acteren lag. Toen hij nummer 1 werd, besloot ik dat het alleen kon komen doordat geen van ons een bh draagt.

— Farrah Fawcett, The Sunday Post-interview

Streamingkijkers herontdekken de serie met frisse blik

Vijftig jaar na de première is Charlie's Angels de top 10 van de Apple TV Store-charts binnengeklommen. Hedendaagse kijkers lijken aangetrokken door de weergave van sterke vrouwen in een door mannen gedomineerde wereld, ook al erkennen ze de exploitatieve elementen die veel van de oorspronkelijke uitzendingen kenmerkten. De 'jiggle'-factor lijkt nu tam vergeleken met de huidige normen.

Jaclyn Smith heeft de serie baanbrekend en inspirerend genoemd en verwees naar brieven van fans die zich empowered voelden door de uitdaging aan traditionele genderrollen. In een tijd waarin vrouwelijke actiehelden zeldzaam waren, fungeerde het programma als een trojaans paard dat boodschappen van vrouwelijke onafhankelijkheid verpakte in de verpakking van de televisie uit de jaren zeventig.

Het baande de weg voor latere hits als Xena: Warrior Princess en Buffy the Vampire Slayer. Hoewel het oorspronkelijke stigma nooit volledig verdween, suggereert de huidige streamingheropleving dat Charlie's Angels een zekere mate van rehabilitatie heeft verdiend. Andere titels uit de jaren zeventig met hetzelfde label hebben veel minder kans op een vergelijkbare herwaardering.