Camilla Läckberg keert terug naar Fjällbacka met 'El llanto de los muertos' en verdiept zich in rouw en mentale gezondheid

Het twaalfde deel van 'Los crímenes de Fjällbacka' haalt een zaak van dertig jaar geleden weer boven en combineert folklore met actuele thema's als imperfect moederschap en vergrijzing.

De Zweedse romanschrijfster Camilla Läckberg keert terug naar haar geliefde locaties met 'El llanto de los muertos', het twaalfde deel van de serie 'Los crímenes de Fjällbacka'. Uitgegeven door Editorial Planeta, plaatst het verhaal Erica Falck en Patrik Hedström opnieuw tegenover een mysterie dat dertig jaar verborgen lag in het kleine kustplaatsje Fjällbacka.

Een vergeten zaak komt weer boven in het geboortedorp van de auteur

Alles begint met een toevallige vondst die de verdwijning van een tiener genaamd Sofie weer op de agenda zet. Het politieonderzoek raakt verweven met Erica's perspectief en de mysterieuze figuur van Aino, een oude klaagvrouw die beweert met de doden te kunnen communiceren. Dit vleugje magische folklore breidt het universum van de serie uit zonder de criminele kern te verliezen.

Het verhaal biedt ook ruimte voor actuele thema's als mentale gezondheid, imperfect moederschap, vergrijzing en structureel geweld. Camilla Läckberg gebruikt het misdaadgenre om wonden te onderzoeken die van generatie op generatie worden doorgegeven en om na te denken over hoe het verleden het heden blijft beïnvloeden.

Een serie die 25 jaar bestaat en blijft groeien

In Zweden werd het boek een van de grote uitgeefsuccessen van 2025 en blijft het de verkooplijsten aanvoeren, naast de titel van meest beluisterde luisterboek. In Spanje valt de komst bij Editorial Planeta samen met de heruitgave in pocketformaat van de hele serie, die al twee miljoen exemplaren verkocht heeft in het land. De serie viert in 2027 haar twintigjarig bestaan in Spanje.

De schrijfster over haar creatieve proces en obsessies

Tijdens de presentatie in Hotel Wellington in Madrid legde Camilla Läckberg uit dat haar schrijfmethode sinds 'La princesa de hielo' nauwelijks is veranderd. 'Ik ben de prinses van de chaos', zei ze. Ze gebruikt geen notities of schema's en ontdekt het verhaal terwijl ze schrijft, een proces dat ze vergelijkt met dat van Stephen King en dat zowel angst als creativiteit oplevert.

Ik vind het heerlijk om terug te keren naar Fjällbacka. Het is een wereld waarin ik veel tijd heb doorgebracht... zodra ik weer met hen herenigd ben, voel ik wat je voelt als je oude vrienden weer ontmoet.

— Camilla Läckberg, Interview met Tiramillas de Marca

De auteur noemt zichzelf een egoïstische schrijfster die eerst voor zichzelf schrijft. Deze houding vermindert de druk van de miljoenen lezers die elke nieuwe aflevering verwachten. In 'El llanto de los muertos' heeft ze haar techniek met twee tijdlijnen weer opgepakt, geïnspireerd door haar eigen adolescentie, waardoor het documentatieproces extra persoonlijk en aangenaam werd.

Echte misdaden, moederschap en het gewicht van schijn

Al sinds haar kindertijd is Camilla Läckberg gefascineerd door true crime en maakte ze zelfs een podcast over een bekende Zweedse zaak. In haar romans verwerkt ze veel persoonlijke elementen, vooral in Erica, en spreekt ze openlijk over de postnatale depressie die zij zelf doormaakte. Ze reflecteert ook op hoe sociale media het wantrouwen tegenover schijn en de façades die iedereen bouwt, versterken.

Met meer dan veertig miljoen verkochte exemplaren in meer dan zestig landen zegt de auteur dat het doden van personages haar amuseert en dat ze ongeveer dertig personages in de serie heeft laten sterven. Haar volgende boek is al af en belooft de geheimen van Fjällbacka verder te verkennen.

Tags bij dit artikel