Bassist Jennifer Finch van L7 overlijdt op 59-jarige leeftijd na kort gevecht met hersenkanker

De punkpionier en fotograaf hielp de indierock van de jaren negentig vormgeven en inspireerde generaties vrouwelijke muzikanten.

Jennifer Finch, de bassiste, zangeres en songwriter die het geluid van de veteranen indierockband L7 hielp definiëren, overleed zaterdag na een kort gevecht met een agressieve vorm van hersenkanker. Ze was 59.

Finch bouwde in de indierockwereld van de jaren negentig een brede reputatie op. Eerder trad ze op met Courtney Love in de kortstondige groep Sugar Baby Doll en bleef ze actief als fotograaf en schrijver.

Community Support Surges After Diagnosis

Een GoFundMe-campagne die vorige week werd gestart om haar medische kosten te dekken, overschreed al snel het streefbedrag van 350.000 dollar. Donaties kwamen binnen van leden van Green Day, Pearl Jam, Tool en tientallen andere artiesten.

We are shattered by the loss of our beloved bandmate, sister and friend Jennifer Finch, whose fierce spirit, humor and boundless creativity helped shape L7 and changed all of our lives forever. Jennifer was a true original who lived entirely on her own terms, and the impact she made on music, art and everyone lucky enough to know her cannot be measured. We love her beyond words and will carry her with us always. Rest in power our dear friend.

— L7, Band statement

Los Angeles Roots and Punk-Scene Beginnings

Finch werd in 1966 geboren in Los Angeles en ontwikkelde al vroeg een interesse in fotografie en kunst. Als tiener documenteerde ze vrienden op het punkcircuit van de stad in het begin van de jaren tachtig en maakte ze foto’s van Redd Kross, Bad Religion en de Cramps. Die foto’s werden later tentoongesteld in de Rock and Roll Hall of Fame.

Ze pakte de bas op en verhuisde kortstondig naar San Francisco, waar ze samen met Love in Sugar Baby Doll speelde naast Kat Bjelland, de toekomstige medeoprichter van Babes in Toyland. Na haar terugkeer naar Los Angeles zat ze korte tijd in de volledig vrouwelijke band the Pandoras voordat ze in 1986 een van de oprichters van L7 werd.

Breakthrough Albums and Alt-Rock Success

Het titelloze debuutalbum van L7 verscheen op Epitaph en werd geproduceerd door Brett Gurewitz van Bad Religion. De opvolger, “Smell the Magic” uit 1990, kwam uit via Sub Pop en de ervaren Seattle-producer Jack Endino. Het derde album van de band, “Bricks Are Heavy”, opgenomen met Butch Vig, leverde hun signaturehit “Pretend We’re Dead” op en bereikte het grootste publiek. Finch vertrok in 1996 na de release van “Hungry for Stink”.

Reunion, Final Performances and Legacy

Finch speelde later in OtherStarPeople, dat in 1999 een album uitbracht op Interscope, en in de punkband the Shocker. Ze keerde in 2014 terug bij een herenigd L7. De groep bracht in 2019 “Scatter the Rats” uit op Joan Jett’s Blackheart Records en toerde tot dit jaar door.

Finch maakte haar kankerdiagnose begin juli bekend en overleed enkele dagen later. Haar invloed reikte verder dan haar opnames en bereikte talloze jongere muzikanten, vooral vrouwen in punk- en indie-kringen.

I am so sorry you’re gone. An inspiration in everything I’ve ever done. I am grateful for the time I had with you and will do my best to honor your legacy every day.

— Molly Neuman, drummer for Bratmobile and president of Songtrust, Social media post

Tags bij dit artikel