- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De academicus van de RAE presenteert vandaag zijn nieuwe werk en deelt zijn visie op onderwijs, wortels en gewoonten die niet meer passen in de huidige samenleving.

De schrijver Arturo Pérez-Reverte presenteert dinsdag 20 oktober zijn nieuwe roman getiteld La hipótesis más peligrosa. Het boek, een initiatieroman en reisverhaal, neemt de lezer mee door de geschiedenis via de Middellandse Zee en ligt die dag in de boekwinkels.

Een uitgave die geschiedenis en persoonlijke reflectie verbindt

Als lid van de Real Academia de la Lengua Española blijft Pérez-Reverte actief met meningen en commentaren die debat oproepen. Deze keer valt de verschijning van zijn boek samen met uitspraken waarin de auteur zijn visie op sociale omgang en het verstrijken van de tijd uiteenzet.

De visie van de schrijver op onderwijs en hedendaagse gewoonten

In een interview met de podcast The Wild Project, gepresenteerd door Jordi Wild, legde de romanschrijver uit hoe bepaalde gewoonten die hem als kind zijn bijgebracht nog steeds deel uitmaken van zijn dagelijkse routine, ook al zijn ze niet meer gebruikelijk in de hedendaagse samenleving.

Ik ben opgevoed met gedragsregels die vandaag de dag niet meer werken, maar ik houd ze aan, ze zijn van mij. Zeggen 'adiós', 'buenas tardes', 'buenos días' of 'pase usted primero'. Ik kan het niet laten, maar zo gaat het nu niet meer.

Voor Pérez-Reverte gaat het om een cultureel erfgoed dat hij waardevol vindt voor het samenleven, ook al erkent hij dat het huidige levensritme het heeft ingehaald. Hij kiest ervoor deze gebruiken te behouden omdat ze deel uitmaken van zijn identiteit en van wat hij als goede manieren beschouwt.

Een incident op het AVE-station dat het generatieverschil illustreert

De auteur zelf vertelde over een persoonlijke ervaring op de lopende band in het AVE-station in Madrid. Een man duwde hem bruusk opzij om voor te gaan en zei, toen hij erop werd aangesproken, dat hij haast had. Pérez-Reverte zag het gebaar als een teken van een andere kijk op de wereld dan de zijne.

In plaats van boos te worden, concludeerde de schrijver dat het een andere tijd betrof en dat de opvoeding en vorming van die persoon bepaalde vormen van hoffelijkheid al uitsloten die hij zelf nog waardeert. Het voorval versterkte zijn overtuiging dat verschillende werkelijkheden naast elkaar bestaan zonder dat de ene de andere hoeft op te leggen.