Arnold Schwarzeneggers enige speelfilmregie blijft een merkwaardige mislukking rond de feestdagen

De actiestar verraste het publiek met een romantische komedie-remake uit 1992 die op de kabel werd uitgezonden in plaats van in de bioscoop.

Veel acteurs stappen uiteindelijk achter de camera als ze genoeg invloed hebben opgebouwd in Hollywood. Arnold Schwarzenegger volgde dat pad met zijn enige speelfilm als regisseur, een project dat opviel door de onverwachte keuze van het materiaal.

Schwarzenegger kiest voor een luchtige remake als regiedebuut

In plaats van een actiefilm of sciencefictionverhaal koos de ster voor een romantische komedie rond de feestdagen. Zijn versie uit 1992 van Christmas in Connecticut was een update van het origineel uit 1945 en ging in april in première op het TNT-netwerk in plaats van in de bioscoop. De productie was zijn enige speelfilm achter de camera, na een enkele aflevering van de horroranthologieserie Tales from the Crypt.

Het origineel uit 1945 floreerde op oorlogsklucht en persoonsverwisseling

De eerdere film, geregisseerd door Peter Godfrey, weerspiegelde de laatste maanden van de Tweede Wereldoorlog. Centraal stond een bekende lifestylecolumniste die een idyllisch gezin in Connecticut verzon om lezers te trekken. Wanneer een oorlogsheld en zijn verpleegster op bezoek komen voor de feestdagen, vallen de verzinsels van de columniste uiteen in een reeks komische misverstanden.

De remake slaagt er niet in het bronmateriaal te moderniseren

Schwarzenegger en scenarioschrijfster Janet Brownell hielden de kern van de klucht met valse identiteiten aan, maar verplaatsten het verhaal naar het begin van de jaren negentig. De hoofdpersoon werd een televisie-kookpresentatrice die niet kon koken, terwijl de mannelijke hoofdrol een teruggetrokken buitenmens werd. Het verhaal draaide om een chaotische livekerstuitzending en leende tonen van andere hedendaagse komedies die uiteindelijk botsten met het oorspronkelijke uitgangspunt.

Cameo's en verwijzingen plaatsen de regisseur in de schijnwerpers

Hoewel Arnold Schwarzenegger niet als personage optrad, voegde hij wel enkele verwijzingen naar zijn eigen carrière toe. Een bijrolspeler spreekt de beroemde zin "I'll be back" uit, met de stem van de ster zelf als voice-over. Later verschijnt op een televisiescherm beeldmateriaal uit zijn film Twins, en Schwarzenegger zelf is kort te zien als productieassistent bij de fictieve uitzending.

Een latere rol rond de feestdagen bood een ander soort succes

Vier jaar later speelde Arnold Schwarzenegger de hoofdrol in de familiekomedie Jingle All the Way. Die film vond een blijvend publiek tijdens het holidayseizoen en vormde een contrast met het eerdere regiewerk dat nooit een brede release of blijvende erkenning kreeg.

Het project uit 1992 leeft vandaag vooral voort als een ongebruikelijke voetnoot in de carrière van de ster en illustreert zowel zijn bereidheid om te experimenteren als de uitdagingen van het vertalen van een klassieke klucht naar een nieuw tijdperk.

Tags bij dit artikel