Apple's '12 12 12' overvalserie mengt tijdlijnen maar mist de roos

Anthony Mackie en Jamie Dornan spelen in een achtdelige Apple-drama die sterk begint maar later vaart verliest

Apple's nieuwe achtdelige serie 12 12 12 probeert het heistgenre op te frissen met een structuur van drie tijdlijnen rond een bankroof met hoge inzet in Zürich. De serie, bedacht door Jim Keeble en Dudi Appleton, volgt meesterdief Paul Galvin en de FBI-agent die hem achtervolgt, maar de uitvoering blijft achter bij de ambities.

Drie tijdlijnen sturen het verhaal

Het verhaal ontvouwt zich over de fasen van planning, uitvoering en achtervolging. Paul Galvin, gespeeld door Jamie Dornan, komt uit pensioen voor een klus die gericht is op ongeveer een miljard dollar in handen van Russische oligarchen. De roof vereist een team van specialisten, waaronder zijn broer Bobby en experts in tunnels en infiltratie. Ondertussen zoekt FBI-agent Jack Strickland (Anthony Mackie) wraak voor een gevallen partner en werkt hij samen met de Zwitserse autoriteiten.

De eerste afleveringen, geregisseerd door Kari Skogland, zetten de boel neer met een vlotte opbouw en een memorabele openingssequentie in een bankkluis. Het uitgangspunt is gebaseerd op een FBI-achtige regel over twaalf maanden planning, twaalf uur actie en twaalf dagen om aan arrestatie te ontkomen.

Sterke start maakt plaats voor inconsistente vertelling

De eerste twee afleveringen bouwen de spanning effectief op via afwisselende achtervolgingen en personage-introducties. Latere afleveringen introduceren echter plotgaten, zoals een lawine die de geloofwaardigheid op de proef stelt en weinig vervolg krijgt. De slotafleveringen verschuiven de focus naar ingewikkelde wendingen die de zorgvuldige opzet ondermijnen.

De hoofdrolspelers blijven ingetogen. Mackie toont een smeulende intensiteit maar worstelt met diepere obsessie, terwijl Dornan een humorloze, eendimensionale vertolking van de dief neerzet. Bijrollen zoals Jack Kesy als de onberekenbare broer en Kali Reis krijgen ongelijkmatig schermtijd.

Genrevergelijkingen benadrukken de beperkingen

Net als limited-edition koekjessmaken die zelden de klassieker overtreffen, experimenteert 12 12 12 met structuur zonder blijvende impact. De aanpak met meerdere tijdlijnen doet denken aan gewaardeerde series, maar mist het scherpe karakterwerk of de originaliteit om mee te tellen met de maatstaven van het genre.

Een professioneel opgezette roof met hoge waarde vergt twaalf maanden planning en twaalf uur uitvoering. Een bankrover die niet binnen twaalf dagen wordt gepakt, wordt helemaal niet gepakt.

— Jack Strickland, FBI-agent, Opening narration in elke aflevering van 12 12 12

Tags bij dit artikel