Ontrouw wordt vaak toegeschreven aan voor de hand liggende redenen zoals gebrek aan verlangen, verveling of de komst van een nieuwe aantrekkelijke persoon. Toch stelt de emotioneel therapeut Andrés Barreiro dat er achter deze situaties diepere en minder zichtbare mechanismen schuilgaan die zowel de relatie als het individu beïnvloeden.
Andrés Barreiro leefde jarenlang in de wereld van het entertainment. Geboren in Marín (Pontevedra), vertrok hij op zijn zeventiende naar Benidorm op zoek naar kansen. Daar werkte hij in de horeca voordat hij zich richtte op striptease en de overstap maakte naar de televisie als deelnemer aan 'Gran Hermano 3' en medewerker van 'Crónicas marcianas'. In die periode omschreef hij zichzelf als egoïstisch en onbewust, tot het punt dat hij het woord 'infiel' op zijn onderbuik liet tatoeëren.
Met het verstrijken van de tijd sloeg Andrés Barreiro een andere weg in. Meer dan tien jaar geleden begon hij een proces van scholing in reiki, meditatie en zen, wat hem leidde tot specialisatie in emotionele begeleiding en therapie. Zijn hereniging met zijn vrouw Laura betekende een keerpunt dat hem de relaties deed heroverwegen.
In zijn boek 'Qué heeft je minnaar dat je partner niet heeft', uitgegeven door La Esfera de los Libros, betoogt Barreiro dat de intensiteit van een avontuur niet per se wijst op meer liefde of compatibiliteit. De nieuwigheid, het geheim en de wisselende beloning zorgen voor een euforie die moeilijk vol te houden is in het dagelijks samenleven.
Volgens de auteur zoekt de persoon die buiten de relatie iets zoekt niet altijd een ander, maar probeert hij of zij delen van zichzelf terug te vinden die verloren lijken: zich aantrekkelijk, begeerd of bijzonder voelen. Behoeften zoals constante bevestiging, angst voor routine of moeite om te accepteren dat verlangen verandert met de tijd verklaren veel gevallen van ontrouw evenzeer als relatieproblemen.
Het boek presenteert trouw niet als een simpele daad van wilskracht. In plaats daarvan stelt het voor om te onderzoeken wat een relatie echt draagt wanneer de eerste impulsen verdwijnen. Communicatie, vertrouwen, bewondering, gedeelde tijd, evenwicht, verantwoordelijkheid en een gezamenlijk project worden essentiële elementen.
Barreiro stelt dat de kernvraag niet is wat de minnaar biedt wat de partner niet heeft, maar wat er binnen de eigen relatie is verwaarloosd en wat men buiten zoekt dat men misschien nooit heeft geleerd aan zichzelf te geven.
Ik was egoïstisch, onbewust en, ja, ontrouw. Zeer ontrouw.