Regisseur Aly Muritiba verwerkt thema's van isolatie en verlangen in een energieke musical genaamd Funk. Het verhaal volgt een vastberaden jonge vrouw die droomt van een carrière als ster in de Braziliaanse funkscene, terwijl ze de persoonlijke prijs van die ambitie onder ogen ziet. De film ging in première op Tribeca en draait in competitie op het Huelva Ibero-American Film Festival.
Funk begint op een levendig feest in een favela in Rio de Janeiro, waar hoofdpersoon Sabrina zich het meest levend voelt. De rol wordt gespeeld door Duda Santos; het personage gaat als mc het podium op en zingt nummers over rauwe seksuele verlangens op zware bass beats. Braziliaanse funk trekt wereldwijd aandacht van artiesten als Madonna en The Weeknd, maar blijft geworteld in arbeiderswijken.
Sabrina komt naar voren als een kracht: ambitieus, onbeschaamd en gedreven door zowel carrière als persoonlijke vrijheid. Muritiba merkt op dat producenten Heitor Dhalia en Manoel Rangel het project bij hem brachten na hun eigen ervaringen met filmen in de favelas van Rio en het herkennen van de kracht van de muziek.
Muritiba benaderde het script via hands-on onderzoek: hij bezocht meerdere funkfeesten in Rio om zowel het verhaal als de visuele stijl vorm te geven. Casting director Alonso Zerbinato haalde talent rechtstreeks uit diezelfde favelas en evenementen. De cast bestaat uit echte funkartiesten zoals Lellê en MC Nem naast ervaren filmacteurs.
Duda Santos kreeg de hoofdrol na een sterke televisiecarrière in populaire telenovelas. Muritiba prees haar toewijding: ze bereidde zich dagelijks voor met zang-, dans- en podiumlessen plus uitgebreide scène-oefeningen. De regisseur noemde haar een serieuze professional die uitkeek naar haar eerste grote filmkans.
Braziliaanse funk heeft kritiek gekregen vanwege expliciete teksten en de oorsprong in armere buurten. Muritiba koos ervoor deze thema's direct en zonder oordeel aan te pakken. Hij benadrukt dat uitingen van seksualiteit en vreugde in zwarte gemeenschappen verzet betekenen in een land met eeuwen slavernij en aanhoudend geweld.
In de context van de favela is praten over seks of seks hebben een viering van leven en vrijheid. Wanneer je zwarte lichamen portretteert en bezingt die leven, plezier maken, seks hebben en genot ervaren in een land met meer dan driehonderd jaar slavernij en waar dagelijks grote aantallen zwarte mensen worden vermoord, is dat revolutionair.
Anders dan eerdere bekroonde Braziliaanse films die zich in favelas afspelen en vaak het lijden benadrukken, richt Funk zich op levendige, gelukkige levens. Het verhaal bevat geen schietpartijen, een bewuste keuze die de regisseur revolutionair noemt.
Alle nummers in de film zijn speciaal voor het project gemaakt door Ambulantes in samenwerking met dj Renan Valle. Muritiba beschreef het gezamenlijke proces van beats kiezen en teksten schrijven als essentieel voor het ritme van de film.
Het filmen in de favelas bracht fysieke uitdagingen met steile heuvels en smalle straten, maar onthulde ook sterke gemeenschapsbanden die de definitieve versie beïnvloedden. Muritiba vond de ervaring zowel zwaar als verrijkend.
Terwijl Funk zijn festivalronde vervolgt, bereidt Muritiba zijn volgende speelfilm New Eden voor. De folk horror heeft Welket Bungué, Gabriela Pousa en Zahy Tentehar in de hoofdrollen en volgt een jonge zwarte priester die in een dorp in Zuid-Brazilië arriveert. De film staat gepland voor een grote internationale première in 2027.