Kunstmatige intelligentie roept urgente vragen op binnen het vakgebied economie over toekomstige werkgelegenheid voor nieuwe afgestudeerden. De discussie is verschoven van abstracte beleidsdebatten naar directe carrièrezorgen voor wie het veld betreedt.
Harvard-professor en voormalig hoofdeconoom van het Witte Huis Jason Furman veroorzaakte vorige maand controverse door te stellen dat hij nu ai-systemen zou aannemen in plaats van 20 huidige of aspirant-phd's als hij de Council of Economic Advisers leidde.
Furman lichtte de opmerking later toe in een langer essay. Hij hield vol dat veel kerntaken bij de cea, waaronder data volgen en rapporten opstellen, nu effectief door ai-tools kunnen worden uitgevoerd.
Voormalig Federal Reserve- en cea-econoom Claudia Sahm ging in de tegenaanval. Zij stelde dat junior menselijke medewerkers beter in staat zijn om gebrekkige ideeën aan te vechten, een kernfunctie van het Witte Huis-agentschap. Sahm bracht haar standpunt naar voren in een Bloomberg Opinion-column en een Substack-post getiteld "Ode to the Juniors."
Zowel Furman als Sahm zijn het erover eens dat ai een krachtig productiviteitsmiddel is voor ervaren economen. Furman introduceerde onlangs Econvitals, een door ai gegenereerd macro-economisch dashboard dat dagelijkse briefings biedt. Hij beschreef het project als een experiment dat met hulp van twee Harvard College-studenten is ontwikkeld.
Sahm gebruikt ai voor onderzoeks- en programmeertaken die ze voorheen zelf deed of helemaal oversloeg. Zonder onderzoeksassistent merkt ze dat de technologie het personeel aanvult in plaats van vervangt.
Gad Levanon, hoofdeconoom bij het Burning Glass Institute, beschreef een dramatische stijging van zijn schrijfvolume en bescheiden kwaliteitswinsten. Zijn ai-setup functioneert als een eenpersoons onderzoeksteam dat data verzamelt, grafieken verfijnt, proza aanscherpt en argumenten test.
Levanon zei dat de grootste verschuiving het hogere aandeel van zijn ideeën is dat publicatie bereikt. Het hulpmiddel heeft veranderd hoeveel van zijn denken tot afgewerkt werk wordt.
What’s changed the most is how much of my thinking actually becomes published work.