Een nieuwe documentaire brengt de rauwe energie van het midden van de jaren 90 in Silver Lake terug, waar een low-power piratenradiostation genaamd KBLT een onvoorspelbare mix van indie, punk, jazz en Franse pop uitzond vanuit een bescheiden appartement. De film, getiteld 40 Watts From Nowhere, ging in februari in première op Slamdance en is nu te streamen op Amazon Prime, met Jack Black als executive producer.
Sue Carpenter, een journaliste en muziekliefhebber zonder eerdere radio-ervaring, ontdekte een maas in de wet die low-power stations toestond zonder dure FCC-licenties te opereren. Ze trainde onder de Berkeleysche piratenradiopionier Stephen Dunifer, stelde basisapparatuur samen en begon met haar eerste poging in San Francisco voordat ze naar Los Angeles verhuisde.
Met een op eten geïnspireerde roepnaam en een pseudoniem bouwde Carpenter een team van vrijwillige dj’s op en begon ze uit te zenden rond de Sunset Junction. Het station draaide van 1995 tot 1998 en vulde de ether met geluiden die commerciële radio destijds grotendeels negeerde.
Jaren nadat KBLT stopte, hoorde Carpenter dat een van de dj’s, Robert Sullivan van de band Possum Dixon, uitgebreid videomateriaal van het station en de persoonlijkheden had opgenomen. De beelden lagen in een doos tot Sullivan ze aanbood terwijl zij een boek over het station promootte.
“Ik zou deze documentaire nooit hebben gemaakt als deze video niet had bestaan,” zei Carpenter. “Ook al was er een zitinterview met mij en heb ik zelf een deel van de video opgenomen, ik heb geen enkele herinnering aan het feit dat ik dat ooit heb gedaan.” Het materiaal vormde de narratieve ruggengraat van de film.
De documentaire bevat hedendaagse interviews met onder anderen Tom Morello, die reflecteert op mediaconsolidatie. “Wat is het antwoord op corporate ownership van de media?” vraagt Morello in de film. “Maak er een einde aan. Laten we opnieuw beginnen.”
Archiefbeelden tonen bands die in de kleine ruimte live optreden, waaronder Red Hot Chili Peppers die in een gang spelen. Dj’s als Mike Watt, Don Bolles en Keith Morris komen ook voor, samen met scènes van de clubs en straten in de buurt uit die tijd.
Muziekcoördinator Mara Kuge herinnert zich de opwinding van het ontdekken van obscure nummers op de radio. “Ik weet niet of mensen de wow-factor begrijpen van zoiets horen in die tijd,” zegt ze. Carpenters eigen programma richtte zich op Franse pop, terwijl anderen blues, prog, punk, funk en techno draaiden.
Het station opereerde vanuit Carpenters eenkamerappartement met een constante stroom bezoekers. “Het was eigenlijk Sue en haar kat die in een eenkamerappartement in Silver Lake woonden met een parade mensen die ze niet kende, inclusief vreemde mannen,” merkt Kuge op. Carpenter schrijft haar gastvrije aanpak toe aan pure nieuwsgierigheid, al bleef er vaak een stapel bierflesjes achter.
De uitzendingen stopten na minder dan drie jaar toen Dunifer een belangrijke rechtszaak verloor en federale toezichthouders KBLT sloten. Carpenter ging later aan de slag als motorjournaliste en nieuwsredacteur.
Ze uit haar verbazing dat de levendige Silver Lake-muziekscene uit die periode niet meer aandacht heeft gekregen. De huidige versie van de buurt, met corporate winkels en ketenrestaurants, voelt ver weg. “Ik voel me niet meer verbonden met de buurt, omdat die zo commercieel is geworden,” zegt ze.
Silver Lake was magisch. KBLT was de mooie kers op de taart van deze mooie tijd in Los Angeles.