Een sterke start kan bepalen hoe kijkers een hele film ervaren. Sommige openingssequenties vallen meteen op door hun vakmanschap, energie of originaliteit en geven het publiek meteen het signaal dat er iets bijzonders volgt.
De low-budget indie-komedie Hundreds of Beavers combineert fysieke humor uit het stomme tijdperk met moderne absurditeit. De openingsmusical introduceert de hoofdpersoon Jean Kayak, wiens huis en appelbrandewijnvoorraad door bevers worden vernield. De scène toont meteen de wilde visuele stijl en speelse toon van de film.
Martin Scorsese’s bokersbiopic Raging Bull opent met Robert De Niro’s Jake LaMotta die alleen in de ring staat en onder de aftiteling schaduwbokst. Het statische shot maakt meteen duidelijk dat de echte strijd binnen de hoofdpersoon zelf woedt en legt de introspectieve diepgang van de film vast.
Orson Welles’ debuut Citizen Kane begint met innovatief camerawerk en geluid terwijl de kijker de centrale figuur zijn laatste woord hoort uitspreken voor zijn dood. De gedurfde, experimentele aanpak kondigt de baanbrekende filmmaking aan die de rest van het verhaal kenmerkt.
George Miller’s Mad Max: Fury Road opent met Max die wordt achtervolgd door stemmen uit het verleden en springt meteen in een spannende achtervolging die het plot op gang brengt. Het razende tempo en de opvallende beelden bevestigen meteen de non-stop intensiteit van de film.
De cultklassieker Monty Python and the Holy Grail begint met koning Arthur en zijn schildknaap die paardengeluiden imiteren door kokosnoten tegen elkaar te slaan terwijl ze met een kasteelwachter discussiëren over zwaluwvluchten. De scène toont meteen de kenmerkende satirische humor en low-budget creativiteit van de groep.
David Lynch’ Eraserhead opent met een zwevend gezicht, een mysterieuze figuur die hendels bedient en wormachtige vormen die door de ruimte drijven. De cryptische, onheilspellende beelden bereiden de kijker voor op de beklemmende en symbolische toon van de film zonder enige conventionele opzet.
Billy Wilder’s Double Indemnity begint als verzekeringsagent Walter Neff na sluitingstijd op kantoor arriveert en een bekentenis over een moord opneemt. De slimme expositie en de noir-sfeer worden in enkele minuten via deze flash-forward-structuur neergezet.
Quentin Tarantino’s Pulp Fiction introduceert twee kleine criminelen, Pumpkin en Honey Bunny, terwijl ze tijdens het ontbijt een overval beramen. De scherpe dialogen en dynamische cameravoering trekken het publiek meteen de met elkaar verweven misdaadverhalen van de film in.
Peter Jackson’s The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring opent met Cate Blanchett’s vertelstem als Galadriel die het eeuwenoude conflict tussen goed en kwaad beschrijft. De weidse beelden en dramatische toon leggen de basis voor de hele trilogie.
Steven Spielberg’s Raiders of the Lost Ark begint met Indiana Jones die boobytraps in een jungle-tempel ontwijkt voordat zijn gezicht wordt getoond. De scène vangt perfect het durfkarakter van de held en lanceert het avontuur met non-stop spanning.