Zach Cregger levert een vlotte, slijmerige Resident Evil die aanvoelt als een levend videogame

De regisseur van Barbarian en Weapons voegt een origineel verhaal toe aan de franchise met praktische monsters, een onhandige held en non-stop bloederige scènes voor de release op 18 september

Zach Cregger slaagt erin een slimme evenwichtsoefening te maken met zijn versie van Resident Evil. Het resultaat is een consequent grappige, vaak angstaanjagende en onbeschaamd rommelige film die aanvoelt als een wervelende rondleiding door het beste spookhuis op de kermis.

Cregger kiest een eigen pad binnen de franchise

Na het succes van Barbarian en Weapons waagt Cregger zich aan bestaand IP. Hij slaat directe verfilmingen van de games over en vermijdt echo’s van eerdere live-actionfilms. In plaats daarvan plaatst hij zijn eigen verhaal binnen het Resident Evil-universum, compleet met een virusuitbraak die gewone mensen in groteske wezens verandert.

Austin Abrams draagt de film als de onhandige held

Austin Abrams speelt Bryan, een medische koerier wiens routinelevering aan Raccoon City in chaos verandert. Abrams is bijna elke scène aanwezig en houdt het verhaal met scherpe komische timing geloofwaardig. Bryan prutst met vuurwapens, slaagt er niet in poorten open te rammen en ontdekt telkens weer dat het schieten op hangsloten veel lastiger is dan films doen geloven.

Prachtige nachtcinematografie en spelachtige structuur

Cinematograaf Dariusz Wolski legt de besneeuwde bergtocht en de daaropvolgende nachtelijke locaties vast met opvallende helderheid. De film duurt een strakke 90 minuten en bootst het ritme van een videogame na, waarbij Bryan van de ene gevaarlijke zone naar de volgende wordt geleid via visuele aanwijzingen zoals POV-shots en volgcamera’s.

Praktische monsters stelen de show

De wezens verschijnen als slijmerige, gemuteerde gruwelen die Lovecraftiaanse angst combineren met de praktische effecten van klassiekers als The Thing. Veel monsters zijn gemaakt met tastbare make-up en poppen die druipen van het slijm, waardoor ze een tastbare, viscerale aanwezigheid krijgen.

Dun script en gehaaste slotakte

Cregger schreef het scenario samen met Shay Hatten en houdt het verhaal strak. Een subplot over Bryans zwangere vriendin die nooit in beeld komt, krijgt slechts vluchtige aandacht en pogingen om het te koppelen aan latere scènes voelen onderontwikkeld. De slotakte wordt na de eerdere vaart abrupt afgerond.

Een bloederige, vermakelijke rit die de moeite waard is

Ondanks de lichtere verhaalelementen maken de snelheid, humor en inventieve creature design de film moeilijk te weerstaan. Bryans gemompelde klachten tijdens frustrerende taken klinken geloofwaardig en de verwrongen monstervormen zorgen voor ziekelijke pret. Exploderende hoofden, mutante baby’s en zuurspuwende beesten vullen het scherm in een perfect halloweenpakket.

Cregger heeft laten zien dat hij slimmere films kan maken, maar Resident Evil is tot nu toe zijn puurste entertainment. De film krijgt een 7,5 uit 10 en verschijnt op 18 september 2026 in de bioscoop.

Tags bij dit artikel