Waarom aliens in Star Trek humanoid lijken: de lore in het universum en budgetkeuzes in de praktijk

Oud DNA-zaaien ontmoet de tv-economie van de jaren zestig in de franchise-aanpak van buitenaardse wezens

Kijkers die nieuw zijn bij Star Trek merken vaak dat de meeste alien-soorten een basis-humanoid vorm delen met twee armen, twee benen en één hoofd. De franchise biedt zowel een verklaring binnen het universum als eenvoudige productie-redenen voor deze ontwerpkeuze.

Oude humanoid soort zaait de melkweg

De aflevering "The Chase" uit Star Trek: The Next Generation onthult dat een oude humanoid beschaving lang geleden haar genetisch materiaal over vele werelden verspreidde. Deze handeling voorkwam dat de soort in isolatie zou raken en zorgde ervoor dat de meeste intelligente wezens in de Melkweg langs vergelijkbare lijnen evolueerden.

Publieksverbinding en productiebeperkingen bepaalden vroege ontwerpen

Naast de verhaalverklaring kregen makers te maken met echte beperkingen bij het tot leven brengen van aliens op het scherm. Menselijke acteurs konden buitenaardse wezens effectiever neerzetten dan ingewikkelde niet-menselijke vormen, en het publiek voelde zich sneller verbonden met gezichten die ze herkenden.

Bij Star Trek: The Original Series betekenden budgetrealiteit dat de meeste aliens slechts kleine aanpassingen kregen zoals voorhoofdruggen of veranderde huidtinten. Volledige transformaties bleven te duur voor wekelijkse televisie.

Gene Roddenberry wilde één zichtbare alien op de brug

Gene Roddenberry wilde minstens één duidelijk buitenaards wezen in de bemanning om vreedzame co-existentie tussen soorten te tonen. Hij koos voor een kosteneffectieve oplossing die toch de futuristische setting overbracht.

Gene told me that he was determined to have at least one extraterrestrial prominent on his starship. He'd like to have more, but making human actors into other life-forms was too expensive for television in those days. Pointed ears, skin color, plus some changes in eyebrows and hair style, were all he felt he could afford, but he was certain that his Mr. Spock idea, properly handled and properly acted, could establish that we were in the 23rd century and that interplanetary travel was an established fact.

— Leonard Nimoy, Recollection shared in Smithsonian Magazine oral history

Spocks kenmerkende uiterlijk leverde maximale impact voor minimale kosten

Leonard Nimoy herinnerde zich dat Roddenberry puntige oren, aangepaste wenkbrauwen en foundation voldoende vond om een alien-aanwezigheid te signaleren. De acteur omarmde de rol zonder te veel na te denken over de genre-details en richtte zich in plaats daarvan op het veiligstellen van vast werk.

Die originele oorpunten vonden later een permanente plek in de collectie van het Smithsonian Air & Space Museum, waarmee een belangrijk stuk van de vroege visuele identiteit van de serie bewaard bleef.

Tags bij dit artikel