Hoe Tadej Pogacar verslaan: de tactieken die Vingegaard nodig heeft in de Tour de France

Vooruitkomen, isoleren en de race uit zijn comfortzone houden: de sleutels die de rivalen van de Sloveen aangeven

Tadej Pogacar stoppen is het grote vraagstuk in het huidige wielrennen. Het volstaat niet langer om de benen te hebben om hem te volgen. De sleutel ligt in het voorkomen dat elke klim, elke afdaling en elke explosieve finish zijn ideale decor worden. De meningen die tijdens deze Tour zijn verzameld, komen overeen in één strategie: je moet hem vóór zijn, hem uitputten, hem alleen laten en vooral voorkomen dat de race wordt beslist waar hij dat wil.

De waarschuwing van Alberto Contador over de aanval van Pogacar

Alberto Contador vatte het samen met een duidelijke zin: “Je kunt Pogacar niet laten aanvallen en daarna een gat moeten dichtrijden”. Wanneer de Sloveen accelereert, gaat de schade verder dan de seconden die hij wint. Het treft ook het moreel van de tegenstander, dwingt hem extra energie te verbruiken en geeft hem de volledige controle terug. Hem daarna achtervolgen betekent meestal spelen op zijn terrein.

Vingegaard zoekt een ander gevecht in de hoge bergen

Daarom heeft Jonas Vingegaard een andere aanpak nodig. De lange hoge bergen blijven het terrein waar hij hem het meest kan dwarszitten, wanneer de etappe veel hoogtemeters, hoogte, hitte en uren inspanning combineert. Het gaat er niet om te reageren op een plotselinge aanval, maar om een offensief veel eerder op te bouwen: de dag verzwaren, de knechten van UAE elimineren, Pogacar dwingen te werken en hem meenemen in een langdurige inspanning waarin zijn explosiviteit minder telt.

De tactische evolutie van Pogacar en de steun van zijn ploeg

Het probleem is dat Pogacar niet langer alleen een explosieve renner is. Hij is sterker geworden in lange inspanningen, etappebeheer en tactisch inzicht. In de interviews keert één idee steeds terug: de Sloveen combineert instinct en berekening. Hij kan aanvallen uit ambitie, maar bijna nooit zonder het scenario te overzien. Wanneer hij lijkt te improviseren, kan hij meestal rekenen op een ploeg die het terrein heeft voorbereid en een fysiek vermogen dat het risico omzet in voordeel. José Joaquín Rojas, sportief directeur bij Movistar, waarschuwde voor de grote Pyreneeënetappe: “Hij heeft drie punten meer dan de rest”.

De controle over de etappe begint lang voor de laatste berg

Imanol Erviti heeft er ook aan herinnerd dat een hooggebergte-etappe veel eerder begint dan bij de laatste berg. De strijd om de vlucht, de positionering, het tempo van de knechten en het aaneenschakelen van beklimmingen kunnen bepalen of een leider beschermd of blootgesteld aankomt. “Tegen Pogacar wordt elke eerdere fout later afgerekend. Als UAE de dag controleert en zijn kopman aan de voet van de laatste berg met ploegmaats plaatst, wordt de opdracht bijna onmogelijk”, waarschuwt hij.

Ha pegado un buen golpe al Tour.

— Richard Carapaz, Después de la exhibición en el Tourmalet

Richard Carapaz was direct na de demonstratie op de Tourmalet. Toch weet hij dat één klap nog geen vonnis is. “Er is nog heel veel Tour over”, herinnerde hij bij de analyse van een koers die ook euforie, slechte dagen en opgebouwde inspanningen afstraft. De enige hoop van de concurrentie ligt in het openhouden van de wedstrijd, geen etappes weggeven en de leider dwingen dagelijks met spanning te leven.

Vingegaard komt met een betere mentaliteit en vernieuwde kijk

Dat is het gevecht dat Vingegaard nodig heeft. De Deen zegt dat hij mentaal sterker is en een andere relatie heeft met de competitie. “Ik kom meer genietend dan vorig jaar”, legde hij voor aanvang van de Tour uit aan dit medium. Na alles wat hij de afgelopen seizoenen heeft meegemaakt, is ook zijn perspectief veranderd: “Vanaf nu is alles een bonus”. Hij spreekt niet uit berusting, maar uit de rust van iemand die Pogacar al twee keer heeft verslagen in de belangrijkste wedstrijd ter wereld.

Vingegaard weet dat hij zich niet kan beperken tot afwachten. Zijn grote uitdaging bestaat erin de renner te weerstaan die waarschijnlijk de beste aller tijden is, zoals Jonas zelf al eens heeft laten doorschemeren. Ondanks alles is het grote duel nog niet voorbij.

De rivaliteit die wederzijdse verbetering aanjaagt

De rivaliteit tussen beiden wordt gevoed door respect, maar ook door psychologische signalen. Pogacar heeft meerdere keren erkend dat de concurrentie met Vingegaard hem heeft gedwongen te verbeteren. De Deen dwong de Sloveen om weerbaarder en methodischer te worden. Pogacar heeft Vingegaard op zijn beurt geduwd naar een agressievere versie, wetende dat verdedigen en wachten op een crisis niet langer volstaat.

Het verlangen van Prudhomme om de onzekerheid tot het einde te bewaren

Christian Prudhomme, directeur van de Tour, wilde in de aanloop niet uitgaan van een te vroeg besliste koers. “Ik denk dat de leider van de Tour 48 uur voor het einde nog niet zeker weet dat hij gaat winnen, ook al heeft hij drie minuten voorsprong”, voorspelde hij. Zijn wens schetst wat de organisatie nastreeft.

Het psychologische terrein dat het verschil kan maken

Toch liet de Tourmalet een verontrustend beeld achter. Pogacar en Del Toro werden opgevangen terwijl ze praatten over de reactie van Vingegaard op een versnelling. “Ken je de versnelling die hij maakt?”, vroeg een van hen. “Hij probeert het niet eens”, klonk het daarna. “Nee, nee, want hij weet het al”. Los van de context van het gesprek weerspiegelde de uitwisseling het gevoel van superioriteit dat kan ontstaan wanneer een renner merkt dat zijn tegenstander al twijfelt voordat hij reageert.

Dat psychologische terrein is even belangrijk als de wattages. Tadej voedt zich met signalen: een slechte positionering, een gebaar van lijden, een verloren wiel of een late reactie kunnen hem uitnodigen aan te vallen. Contador beschrijft de Sloveen als een concurrent die tot elk offer bereid is. “Als hij drie maanden in een kamer van vijftien vierkante meter moet doorbrengen, dan doet hij dat”, verzekerde hij.

Jonas komt van het winnen van de laatste Giro en de Vuelta, twee grote rondes waar Pogacar niet aan meedeed. Toch geeft niemand in het peloton hem op. Op dit moment is Pogacar de koning, maar je kunt Jonas niet doodverklaren, want hij is een kampioen”, zegt Horrillo. Aan het grote duel zitten nog veel hoofdstukken.

Tags bij dit artikel