Obligatiebeleggers belonen centrale banken die dit jaar snel overgingen tot renteverhogingen, waarbij vermogensbeheerders Australische en Duitse schuld opkopen en voorzichtig zijn met de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk.
Fondsen bij Jupiter Asset Management en Candriam hebben hun posities in Australische obligaties uitgebreid, in de verwachting dat de vier renteverhogingen van de Reserve Bank of Australia sinds februari het einde van de verkrappingscyclus markeren. Beheerders bij UBS Asset Management en Carmignac Gestion SA voegen Duitse staatsobligaties toe, anticiperend op lagere rendementen nu de European Central Bank inflatiedruk beter voor is dan de Federal Reserve en de Bank of England.
In tegenstelling tot de gecoördineerde verkrapping in 2021 en 2022, zijn de renteverhogingen dit jaar op verschillende momenten gekomen in de grote economieën. Die divergentie stelt beleggers in staat te anticiperen op uiteenlopende uitkomsten, afhankelijk van hoe snel het beleid van elke centrale bank prijsdruk zal temperen.
Monetair beleid werkt met een vertraging van twaalf tot achttien maanden, merkte Reserve Bank of Australia-gouverneur Michele Bullock onlangs op. De eerdere stappen van de ECB hebben nog niet volledig doorgewerkt in de economie, wat mede verklaart waarom de inflatie in het eurogebied nog steeds hoog is.
Dit jaar draaide alles om inflatie en geloofwaardigheid van centrale banken. Wie het goed doet, profiteert.
Carmignac heeft voorkeur voor vijfjaars Duitse obligaties boven andere ontwikkelde markten, vanwege het duidelijke signaal van de ECB sinds maart en april dat de prijsstijging als een inflatieschok werd gezien die om doortastend optreden vroeg. De maatregelen hebben de Duitse rentecurve scherper afgevlakt dan in andere G10-landen.
Ik maak onderscheid tussen de centrale banken, met de ECB aan de ene kant en de Fed en de Bank of Japan aan de andere. De ECB was vanaf ongeveer maart, april heel duidelijk toen ze zeiden: ‘Oké, dit is een inflatieschok.’
De RBA was de eerste grote centrale bank die de rente boven het piekpeil uit de pandemie bracht met de laatste verhoging. Australische obligaties wonnen terrein nadat gouverneur Bullock hoop uitsprak dat de vier rentestappen in 2023 voldoende zouden zijn om inflatie onder controle te krijgen.
Jupiter’s Nash heeft een overgewicht in Australische obligaties in zijn fondsen en is recent overgestapt naar looptijden van twee jaar nadat de centrale bank hintte dat de cyclus mogelijk bijna voltooid is. Hij blijft selectief in Amerikaanse staatsobligaties, omdat hij verwacht dat de Fed achter andere banken aanloopt.
UBS Asset Management’s Kevin Zhao heeft dertigjaars Duitse obligaties en Australische schuld gekocht in de verwachting dat vroege spelers minder extra verkrapping nodig hebben. Hij handhaaft een shortpositie in Treasuries, anticiperend dat door AI gedreven Amerikaanse groei de Fed dwingt tot meer rentestappen.
Een proactieve centrale bank tijdens een aanbodschok is gunstig voor obligatiebeleggingen omdat het het risico verkleint dat inflatie uit de hand loopt.
Candriam’s Jamie Niven prefereert Australische obligaties boven Nieuw-Zeelandse en Amerikaanse schuld en heeft posities in Britse staatsobligaties afgebouwd. De beheerder verwacht dat de Bank of England, die nog geen renteverhogingen heeft doorgevoerd, achter andere centrale banken aanloopt en een steilere weg naar inflatiebeheersing tegemoet gaat.
ECB-president Christine Lagarde zei dat stijgende obligatierendementen de groei zullen afremmen en de inflatoire effecten van hoge energieprijzen sterker zullen beperken dan eerder voorspeld, wat het belang onderstreept van preventief optreden tegen tweederonde-effecten.