Rachel Apa, een 24-jarige voormalig Division I-atlete, overleed op 1 november nadat ze tijdens de New York City Marathon was ingestort. De oorzaak was rhabdomyolyse, een zeldzame en levensbedreigende aandoening waarbij spierweefsel afbreekt en eiwitten in de bloedbaan terechtkomen.
Apa, die hockeyde aan Bucknell University, was nog twee mijl verwijderd van de finish toen ze in Central Park viel. Haar moeder, Michelle Apa, had eerder die dag video opgenomen waarop haar dochter er sterk en glimlachend uitziet bij mijl 14. Sms’jes aan haar vader, Steve Apa, vertelden later een ander verhaal. Bij mijl 18 schreef ze alleen “Ow”, gevolgd door “Ow, ow” een mijl later.
Toeschouwer Michaela Nicholas moedigde haar aan bij mijl 24 en zag Apa vervolgens instorten, aldus een interview dat Nicholas gaf aan de New York Times. Nicholas en drie andere omstanders begonnen direct met reanimatie. Ambulancemedewerkers brachten Apa naar een nabijgelegen ziekenhuis, waar artsen zes uur lang probeerden haar te redden voordat ze overleed.
Het is onbegrijpelijk. Perfecte gezondheid, perfecte conditie. 24 jaar oud.
Rhabdomyolyse, soms afgekort tot rhabdo, ontstaat wanneer spieren snel afbreken na intense of langdurige inspanning zonder voldoende herstel. De vrijgekomen eiwitten kunnen de nieren en andere organen beschadigen. Medische experts van de Cleveland Clinic melden dat de aandoening jaarlijks ongeveer 26.000 mensen treft en als zeldzaam wordt beschouwd.
We zijn diepbedroefd over het overlijden van een van onze lopers na de race van gisteren.
Apa was onlangs begonnen aan een MBA-programma aan Charleston Southern University. Ze had ook een inzamelingsactie gestart om Parkinson-onderzoek te steunen via het Parkinson’s Champions-team. De actie was een eerbetoon aan haar grootvader, die in 2022 aan de ziekte overleed. Haar campagne bracht meer dan 16.000 dollar op.
In haar eigen woorden op de inzamelpagina beschreef Apa haar grootvader als een levenslang rolmodel die haar liefde voor sport en beweging bijbracht. Ze schreef dat het zien hoe de ziekte hem later in zijn leven mobiliteit ontnam, haar inspireerde om haar eigen grenzen te verleggen en tegelijk onderzoek te steunen dat die vrijheid misschien ooit aan anderen zou kunnen teruggeven.