Het bewerken van Georges Bizets opera “Carmen” uit 1875 tot een animatiefilm voor kinderen vraagt om gedurfde keuzes. De Franse film “Viva Carmen” neemt dat risico door de focus te verleggen van de oorspronkelijke tragische romance naar een jeugdig perspectief vol beweging en verzadigde tinten.
De film excelleert als showcase van design en kleurenpalet. Regisseur Sébastien Laudenbach en grafisch ontwerper Cyril Pedrosa gebruiken intense tinten abrikoos, magenta en aubergine om de hitte en emotie van het 19e-eeuwse Andalusië vast te leggen. De lijnen blijven minimalistisch en penseelachtig, waardoor de frames aanvoelen als spontaan geschetst.
Deze aanpak bouwt voort op Laudenbachs eerdere succes met de film “Chicken for Linda!” uit 2023, die hij samen met Chiara Malta regisseerde. Dat project combineerde warme vertelkunst met opvallende kleurenblokken. “Viva Carmen” legt de nadruk op zintuiglijke impact in plaats van diepe emotionele resonantie, terwijl dezelfde visuele signatuur behouden blijft.
Het scenario van Santiago Otheguy introduceert de tienerwees Salvador, ingesproken door Milo Machado-Graner. Hij leeft op straat in Sevilla onder de hoede van de blinde messenslijper Antonio. Salvador ontmoet de vrijgevochten Roma-vrouw Carmen en hoort van een sombere profetie over haar en soldaat José.
Met hulp van straatkind Belén probeert Salvador de voorspelde afloop te veranderen. Het verhaal put uit zowel de opera als Prosper Mérimée’s novelle, maar voegt nieuwe elementen toe die passen bij een jonger publiek.
De bewerking biedt een herinterpretatie die gemeenschap en verzet benadrukt. Belén komt naar voren als een leidersfiguur. De film sluit af met een boodschap van eenheid onder vrouwen en andere gemarginaliseerde groepen in plaats van tragedie.
Jonge kijkers kunnen volwassen thema’s tegenkomen, maar het verhaal toont hoe kinderen de volwassen wereld geleidelijk verwerken. Salvadors centrale rol verschuift soms de aandacht van de kernboodschap, maar de stemprestatie houdt hem boeiend.
Componisten Amine Bouhafa en Isabelle Laudenbach verweven fragmenten van Bizets muziek in een lichtere, folkachtige klank. Het resultaat vermijdt de zwaarte van opera terwijl het de bron eert. De film draaide op Cannes en Annecy voordat hij breder werd uitgebracht, in navolging van Laudenbachs eerdere werk dat door GKIDS werd gedistribueerd.