Het creëren van een succesvolle langlopende televisieserie vereist volgens Michael Hirst, de scenarioschrijver achter Vikings, aanzienlijke diepgang en inhoud. Tijdens een panel op het Monte-Carlo Television Festival schetste Hirst de essentiële ingrediënten om het publiek over meerdere seizoenen geboeid te houden.
Hirst legde uit dat een serie voldoende narratief materiaal moet bevatten om langdurig vertellen mogelijk te maken. Het onderwerp moet belangrijke thema’s verkennen en makers in staat stellen historische gebeurtenissen op relevante wijze met hedendaagse kwesties te verbinden. Hij benadrukte het belang van grondig onderzoek en reflectie zodat ideeën zich natuurlijk kunnen ontwikkelen.
Het moet een complete wereld zijn, rijk genoeg om aan de eisen van je verbeelding te voldoen. Het onderwerp moet over echte zaken gaan, dingen die ertoe doen, en als je met historisch materiaal werkt, moet je het verleden op betekenisvolle manieren met het heden kunnen verbinden.
Hij voegde eraan toe dat schrijvers oprecht om hun personages moeten geven, of die nu heldhaftig of schurkachtig zijn. In zijn aankomende project Bloodaxe noemde Hirst Egil als een complexe figuur die zowel een gewelddadige moordenaar als IJslands beroemde dichter was.
Medepanellid Toma De Matteis, producent van Un Si Grand Soleil, beaamde dat personages het publiek voortdurend moeten verrassen. Deze aanpak houdt kijkers betrokken en voorkomt voorspelbare verhaallijnen. De Matteis merkte op dat geloof in de personages cruciaal is voor effectief vertellen.
Rola Bauer, executive producer van onder meer The Girlfriend en Pillars of the Earth, raadde makers aan hun instinct te volgen bij het beoordelen van nieuwe ideeën. Passie voor het materiaal is essentieel omdat het werk intense toewijding vraagt. Ze verwierp het idee van een vast recept en spoorde aan om vanaf het begin te focussen op sterke verhalen en boeiende personages.
Hirst onthulde dat hij traditionele writers’ rooms vermijdt en projecten liever alleen ontwikkelt totdat producers interesse tonen. Deze methode zorgt ervoor dat het concept al externe steun heeft. Zijn oorspronkelijke idee voor Billy the Kid kwam voort uit een levenslange fascinatie voor westerns, ondanks zijn roots in Yorkshire.
Bauer maakte een grapje over Hirsts benadering van feedback en benadrukte het collaboratieve karakter van productie. Het beschermen van historische of narratieve authenticiteit blijft van vitaal belang, omdat moderne kijkers onechtheid snel doorhebben en de serie mogelijk laten vallen. Hirst bekritiseerde ook al te machtige showrunners die geen input accepteren en noemde die houding schadelijk voor creatief werk.