De verfilming van Andy Weirs roman Project Hail Mary door Phil Lord en Chris Miller speelt zich af in 2032 te midden van een dreigende crisis voor de aarde. De zon dooft op mysterieuze wijze, waardoor de autoriteiten Dr. Ryland Grace, gespeeld door Ryan Gosling, rekruteren voor een eenzijdige interstellaire reis. Grace, een voormalig wetenschapper die nu lesgeeft op de middelbare school, moet naar het Tau Ceti-stelsel reizen om aanwijzingen te verzamelen die de mensheid kunnen redden.
Onderweg ontmoet hij een buitenaardse metgezel die Rocky wordt genoemd. Hun samenwerking speelt zich af tegen een achtergrond van slimme verwijzingen naar geliefde sciencefictionklassiekers. Het script put uit de bronroman om verwijzingen te strooien, waarvan er vele door de protagonist zelf worden uitgesproken.
Wanneer Grace een buitenaards schip bij Tau Ceti opmerkt, roept hij instinctief het commando “Schilden omhoog!”. De boordcomputer van zijn schip geeft geen antwoord, omdat het vaartuig uit 2032 niet beschikt over de verdedigingsvelden uit de 23e eeuw. De zin verwijst naar de standaardwaarschuwing die op de brug van de Enterprise klinkt wanneer gevaar nadert.
Berekeningen tonen aan dat de steenachtige alien afkomstig is uit het 40 Eridani-A-stelsel, ongeveer 16,5 lichtjaar van de aarde. Datzelfde stelsel werd ooit door NASA-wetenschappers in verband gebracht met de fictieve planeet Vulcan, de thuiswereld van Star Trek’s Mr. Spock. Hoewel Rocky ammoniak inademt en extreme hitte verdraagt, vormt het gedeelde sterrenstelsel een speelse connectie tussen de twee personages.
Bij de eerste nadering van het buitenaardse schip tikt Grace een kenmerkende melodie op de wand tussen de schepen: D, E, C, C, G. De reeks komt overeen met het communicatiesignaal waarmee mensen in Steven Spielbergs film Close Encounters of the Third Kind uit 1977 contact leggen met het moederschip. Rocky toont geen herkenning, maar de melodie benadrukt Grace’ instinctieve greep naar een filmische shorthand wanneer hij het onbekende tegemoet treedt.
Terwijl de vriendschap tussen Grace en Rocky zich verdiept, moppert de mens dat de alien in elk geval niet in hem groeit. De opmerking verwijst naar de beruchte voortplantingscyclus uit Ridley Scotts horrorfilm Alien uit 1979, waarin een facehugger een embryo implanteert dat later uit zijn gastheer barst.
Overmand door de plotselinge verschijning van een buitenaards schip, bedenkt Grace dat hij een wetenschapper is, geen Buck Rogers. De zin verwijst zowel naar de pulpheld uit de comics en series uit de jaren dertig als naar de bekende uitspraak “Ik ben een dokter, geen…” van Dr. McCoy in de originele Star Trek-serie. De dubbele verwijzing benadrukt Grace’ zelfbewuste aarzeling om de rol van interstellaire avonturier te omarmen.
Deze verweven verwijzingen verrijken het verhaal zonder de kernplot te verstoren. Ze herinneren het publiek eraan dat zelfs in de verste uithoeken van de ruimte culturele ankerpunten van de aarde binnen handbereik blijven.