Valentí Sanjuan publiceert boek over veerkracht na kniepeesbreuk

De 45-jarige avonturier vertelt hoe hij twijfels, haat op sociale media en het verlies van zijn aan sport gekoppelde identiteit overwon.

Valentí Sanjuan heeft geleerd om te leven met fysieke en emotionele pijn gedurende zijn leven. Op 45-jarige leeftijd presenteert de bekende avonturier en duursportbeoefenaar zijn boek 'Nunca dejes que un imbécil te diga qué puedes hacer y qué no', een werk dat de extreme uitdagingen en de klappen die niet altijd een zichtbaar spoor achterlaten, behandelt.

De blessure die zijn identiteit bedreigde

Tijdens een wedstrijd scheurde Sanjuan zijn kniepees. Het geluid van de scheur en de intense pijn markeerden een cruciaal moment. In het ziekenhuis waarschuwden de artsen dat hij zou proberen een optimaal herstel te bereiken, maar een terugkeer naar activiteit was niet gegarandeerd. Die onzekerheid bracht hem ertoe te twijfelen wie hij zou zijn zonder de sport die zijn bestaan definieert.

De sporter herinnert zich duidelijk het moment waarop hij besefte dat hij misschien voorgoed de wedstrijden en avonturen zou verliezen die hem zo fascineren. Die gedachte trof hem harder dan de aanvankelijke fysieke pijn, die zijn lichaam al snel verzachtte.

Haatberichten die zijn mentale kracht op de proef stelden

In de dagen na de blessure ontving Sanjuan wrede berichten via sociale media. Sommigen zeiden dat hij nooit meer zou kunnen lopen en beledigden hem rechtstreeks. Die reacties werkten in eerste instantie als dolksteken die zijn innerlijke twijfels vergrootten, in plaats van hem te motiveren.

No volverás a andar, gordo de mierda. Olvídate de las carreras. A todo cerdo le llega su San Martín.

— Bericht ontvangen door Valentí Sanjuan, Sociale media na de blessure

Hoewel hij zich nu hersteld voelt, geeft Sanjuan toe dat die berichten hem diep hebben geraakt en dat hij sommige video’s nog steeds niet heeft kunnen terugkijken.

Sport als pijler van zijn mentale gezondheid

Voor Sanjuan is sport altijd zijn belangrijkste middel geweest om angst, stress en moeilijke periodes te beheersen. De eerste maanden na de blessure waren bijzonder zwaar omdat hij moest rusten. Die inactiviteit veroorzaakte intense angst die hij alleen met de tijd en de geleidelijke terugkeer naar training kon bestrijden.

Eenmaal goedgekeurd, pakte hij de hometrainer en fietstochten weer op, zelfs in de regen in Barcelona. Die vastberadenheid gaf hem het gevoel weer leefbaar te zijn.

Lessen over moed en voorbereiding

Sanjuan reflecteert op het verschil tussen moed en roekeloosheid. Bij een poging om van Madrid naar Lissabon te fietsen op een mountainbike raakte hij ernstig gewond en was hij urenlang bewusteloos. Na meerdere mislukte pogingen voltooide hij de uitdaging met een veel grondiger voorbereiding.

De prijs van extreme uitdagingen

Zijn arts waarschuwde hem dat toekomstige uitdagingen, zoals de zeven marathons op zeven continenten, een reële fysieke tol zouden eisen. Sanjuan accepteert die prijs omdat het voorbereidingsproces en het behalen van doelen hem een geluk geven dat de inspanning compenseert.

Eerdere moeilijkheden die de blessure in perspectief plaatsen

Sanjuan herinnert eraan dat hij veel zwaardere beproevingen heeft doorstaan dan de sportblessure: het verlies van zijn baan bij Catalunya Ràdio, financiële problemen en de dood van zijn moeder aan kanker. Die klappen leerden hem relativeren en altijd een manier te vinden om door te gaan.

Tags bij dit artikel