Ueda Shinichiro bewerkt verticale microdrama tot speelfilm over herinnering en dementie

Earthlings in Love gaat in première op het Tokyo International Film Festival nadat het begon als afleveringen op sociale media.

De Japanse filmmaker Ueda Shinichiro heeft een reputatie opgebouwd met inventieve, zelfbewuste verhalen. Zijn cultfilm One Cut of the Dead schakelde speels over van horrorcomedy naar satire achter de schermen. Nu breidt zijn nieuwste project, Earthlings in Love, die nieuwsgierigheid naar het filmproces uit naar de wereld van korte verticale video.

De film draait in de Nippon Cinema Now-sectie van het 39e Tokyo International Film Festival. Hij volgt regisseur Shinpei die ontdekt dat hij jongdementie heeft en besluit een film af te maken die hij als tiener met vrienden begon, terwijl hij zijn vervagende herinneringen vastlegt. Het verhaal begon als dertig korte afleveringen op sociale media voordat het uitgroeide tot een bioscooprelease.

Verticale verhouding gekozen vóór het script

Ueda koos eerst voor de verticale beeldverhouding en ontwikkelde daarna het scenario daaromheen. Het project was nooit bedoeld als traditionele speelfilm. Hij zag het oorspronkelijk voor sociale mediaplatforms, maar ontdekte later zijn kracht in langere films.

Ik bezocht mijn geboorteplaats en ontmoette daar oude schoolvrienden. We dronken wat en toen we het over herinneringen hadden, merkte ik dat we dezelfde gebeurtenissen soms anders interpreteerden en dat sommige dingen helemaal vergeten waren.

— Ueda Shinichiro, regisseur, Interview met Variety op het Tokyo International Film Festival

Uitdagingen en voordelen van verticaal filmen

De regisseur merkt op dat het hoge beeld goed werkt voor solo-opnames, maar beperkingen oplevert bij groepsbeelden. Hij gebruikt het smalle kader bewust om informatie achter te houden die de kijker later vanuit een nieuw perspectief ontdekt, wat de verbeelding prikkelt. De vorm sluit ook thematisch aan bij dementie, waarbij het gezichtsveld van iemand smaller wordt.

Montage voor aandachtsspanne op sociale media versus bioscoop

De dertig originele afleveringen duurden samen 76 minuten online. De bioscoopversie duurt 111 minuten. Ueda voegde ongebruikte shots en dialogen toe, filmde nieuw materiaal en verwijderde cliffhangers die niet meer pasten bij de langere versie. Op sociale media was constant tempo nodig om te voorkomen dat kijkers wegswipen. In de bioscoop kon hij langer bij de acteerprestaties stilstaan en scènes laten ademen.

Acteurs houden speelfilmkwaliteit in verticale vorm

Ueda vergelijkt de ervaring met zijn eerdere werk. Afgezien van de beeldverhouding bleef zijn aanpak hetzelfde. Omdat de cast al ervaring had met speelfilms, bleven de prestaties vrij van de overdreven stijl die soms in korte verticale drama’s voorkomt.

Bioscopen behouden unieke waarde naast groeiende verticale markt

Ueda gelooft dat beide vormen naast elkaar zullen blijven bestaan en dat verticale shorts verder zullen groeien. Bioscopen bieden in Japan echter iets onvervangbaars: een plek waar het publiek de telefoon uitzet, twee uur samen zit en een collectieve ervaring deelt. Hij beschrijft het als een ritueel, vergelijkbaar met een kerk of heilige ruimte.

Tags bij dit artikel