U2 begon het nieuwe millennium met een sterke basis uit eerdere decennia van succes. De band verfijnde haar aanpak op de release All That You Can't Leave Behind uit 2000, met focus op kernrockelementen na meer elektronische experimenten in de jaren negentig.
De daaropvolgende inspanningen tot 2017 leverden een mix van anthemische tracks, persoonlijke songwriting en incidentele controverses op. Deze rangschikking behandelt de vijf originele studioalbums uit die periode, exclusief het re-opnamesproject Songs of Surrender uit 2023.
Het album Songs of Experience uit 2017 dient als vervolg op de vorige release en bevat bijdragen van Lady Gaga, Kendrick Lamar en Haim. Producers als Jacknife Lee, Ryan Tedder, Paul Epworth en Danger Mouse werkten mee aan de sessies. Bono schreef veel teksten als brieven aan belangrijke personen en locaties.
Singles waren onder meer "You're the Best Thing About Me", "Get Out of Your Own Way", "Love is Bigger Than Anything in its Way" en "Summer of Love". Opvallende tracks kenmerken zich door sterke productie en introspectieve thema's op nummers als "The Little Things That Give You Away", "American Soul" en "13 (There is A Light)".
U2 presenteerde het album Songs of Innocence uit 2014 tijdens een Apple-evenement, waarbij de plaat automatisch werd toegevoegd aan honderden miljoenen iTunes-accounts. De actie leidde tot wijdverbreide kritiek, ondanks dat de muziek zelf lof oogstte om zijn kwaliteit.
Danger Mouse, Paul Epworth, Ryan Tedder en Flood verzorgden de productie. Tracks als "The Miracle (of Joey Ramone)", "Every Breaking Wave" en "Song for Someone" zorgden voor een Grammy-nominatie voor Best Rock Album. Het album put invloeden uit The Ramones en The Clash en biedt persoonlijke reflecties.
U2 nam het album No Line on the Horizon uit 2009 op met producers Brian Eno, Daniel Lanois en Steve Lillywhite op locaties in Marokko, Ierland, Engeland en New York. De sessies verwerkten elementen uit de eerdere experimentele fase van de band naast internationale invloeden.
Opvallende nummers zijn "Fez / Being Born", "White as Snow", "Cedars of Lebanon", "Unknown Caller", de ballad "Magnificent" en "Breathe". De single "Get On Your Boots" verdeelde de luisteraars, terwijl "I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight" een Grammy-nominatie kreeg.
Het album How to Dismantle an Atomic Bomb uit 2004 won acht Grammy Awards, waaronder Best Rock Album en Album of the Year. "Vertigo" sleepte drie prijzen in de wacht voor de band. Eenvoudige rocktracks domineerden het project en kregen veel airplay.
Belangrijke singles waren "Vertigo", "City of Blinding Lights" en "All Because of You". Emotionele deep cuts als "Miracle Drug", "One Step Closer", "Original of the Species" en "Yahweh" vielen op. Bono ging op "Sometimes You Can't Make it on Your Own" in op zijn relatie met zijn overleden vader.
Algemeen gezien als een grote terugkeer naar de oude vorm, combineerde het album All That You Can't Leave Behind uit 2000 gitaargedreven rock met memorabele refreinen en sterke songwriting. Bono beschreef de inspanning als de groep die "reapplying for the job of the best band in the world".
Hits waren onder meer "Beautiful Day", "Elevation", "Stuck in a Moment You Can't Get Out Of" en "Walk On". Het album won zeven Grammy Awards over twee jaar, waarbij "Beautiful Day" Record en Song of the Year won. "Walk On" won later Record of the Year nadat het extra weerklank kreeg na de aanslagen van 11 september. Deep cuts als "Kite", "Wild Honey" en "In a Little While" blijven hoogtepunten.
reapplying for the job of the best band in the world