De Chinese leider Xi Jinping arriveert deze week op het Witte Huis voor het eerste staatsbezoek van een Chinese leider sinds 2015. Het moment biedt een duidelijke gelegenheid om de ingrijpende veranderingen in het handelsbeleid tussen de VS en China te beoordelen die president Donald Trump in 2018 in gang zette.
De eerste ronde tarieven, opgelegd onder Section 301 van de Trade Act van 1974, richtte zich op het industriële beleid van China en de ambitie om leidend te worden in geavanceerde productie. Latere maatregelen voegden verdere doelen toe: het terugdringen van het Chinese handelsoverschot, het beperken van beleidsgedreven overcapaciteit, het verminderen van de Amerikaanse afhankelijkheid van Chinese goederen, het vertragen van de Chinese technologische vooruitgang en het verkleinen van de mondiale invloed van Beijing.
Geen van die doelen is bereikt.
De directe import uit China daalde sterk van ongeveer 21,6 procent van de totale Amerikaanse goederenimport in 2017 naar circa 9 procent in 2025. Exportbeperkingen blokkeerden de toegang tot geavanceerde chips van Nvidia Corp. en apparatuur van ASML Holding NV. Bedrijven zoals Apple Inc. verplaatsten een deel van de productie naar India, Vietnam, Mexico en elders.
Toch bereikt Chinese inhoud de Verenigde Staten nog steeds op niveaus die slechts licht lager liggen dan voorheen, vaak via derde landen. Illegale doorvoer en douanefraude zijn toegenomen. De recente daling van het directe aandeel van China komt grotendeels door een sterke stijging van de import van AI-gerelateerde goederen uit Mexico en Taiwan, producten die nooit in China werden gemaakt.
Het Chinese goederenhandelsoverschot bereikte vorig jaar een record van 1,19 biljoen dollar en ligt op koers voor een vergelijkbaar of hoger cijfer in 2026. Exporteurs hebben terrein gewonnen op markten buiten de Verenigde Staten en in sectoren als elektrische voertuigen. China behoudt zijn positie als ’s werelds grootste producent en grootste producent van halffabricaten.
Het door de staat gedreven economische model van China vertoont geen tekenen van terugtrekking. Beijing reageerde op de Amerikaanse tarieven met een vijfjarenplan dat het industriële beleid en technologische zelfredzaamheid versterkte. Het laatste plan beschouwt industrieel beleid als het centrale organiserende principe van de economie in plaats van één instrument onder vele.
Beijing gebruikte de periode van spanning om de blootstelling aan Amerikaanse economische druk te verminderen en tegenmaatregelen te ontwikkelen. Chinese bedrijven verhoogden hun binnenlandse innovatie-inspanningen. Toeleveringsketens zijn begonnen terug te schuiven naar China naarmate de tariefverschillen met andere landen kleiner werden. Sommige Europese bedrijven hebben hun investeringen in China opgevoerd terwijl ze de uitgaven in de VS terugschroefden.
Exportcontroles op geavanceerde chips lekken. Onderzoek wijst uit dat honderdduizenden high-end Nvidia AI-chips China bereikten ondanks de beperkingen. Chinese chipmakers versnelden de ontwikkeling van alternatieven, waardoor Amerikaanse bedrijven beperkte toegang hebben tot de grootste chipmarkt ter wereld aan de hoge kant.
China kampt met aanzienlijke langetermijn economische druk, waaronder kapitaalverkeerde allocatie, productiviteitsachterstanden, hoge schuldniveaus en een vergrijzende bevolking. Deze problemen bestonden al vóór de Amerikaanse handelsmaatregelen en houden aan.
Acht jaar eenzijdige Amerikaanse maatregelen hebben kosten opgelegd aan Amerikaanse bedrijven en consumenten zonder de fundamentele koers van China te veranderen. Effectief beleid moet zich richten op nauwe veiligheidsdreigingen, sterkere allianties buiten China en verbeteringen in het Amerikaanse concurrentievermogen.