Een week na de klinkende nederlaag van de Republikeinen bij de tussentijdse verkiezingen blijft Donald Trump de uitslagen becommentariëren en heeft hij zijn eigen gevoel voor humor meegenomen naar het Witte Huis door de UFC-president Dana White uit te nodigen als woordvoerder tijdens een al geplande bijeenkomst.
Kort na de verkiezingen kondigde de president aan dat hij Dana White het ambt van perssecretaris zou aanbieden en nam hij zelfs enkele UFC-vechters op in het team, onder wie niet-Amerikanen met een islamitische achtergrond zoals Islam Makhachev en Khabib Nurmagomedov. De vorige bewoonster van de post, Katie Zacharia, hield het slechts vijf dagen vol na een persconferentiecontroverse en twijfels over haar kwalificaties als advocaat.
In de Verenigde Staten werd opgemerkt dat Trump Dana White mogelijk had verward met een andere persoon met dezelfde naam die wel communicatietervaring heeft en tijdens zijn eerste ambtstermijn met zijn team samenwerkte. De president corrigeerde zich later door te stellen dat het allemaal een grap was.
Voordat hij de zaak ophelderde, deelde Trump op Truth Social verschillende met kunstmatige intelligentie gegenereerde video’s waarin Dana White journalisten de les las en waarin het perssteam later de pers te lijf ging. De president hield de scherts vol en nam White mee naar de perszaal van het Witte Huis.
Tijdens de bijeenkomst nam White het woord en vroeg: “Ik wilde dit altijd al doen. Wie stelt de eerste vraag?”. De UFC-president verduidelijkte dat hij geen politieke ambities heeft en dat de dagen na de aankondiging van Trump “gekkenwerk” waren geweest. De president hield vol dat het aanbod niet serieus was, maar dat White een “fantastische” woordvoerder zou zijn en herhaalde het voorstel in het openbaar. White wees het opnieuw af.
Wat begon als een verkiezingsopmerking, groeide uit tot een voorstelling die beide partijen besloten voort te zetten. Voorlopig heeft Donald Trump dit hoofdstuk afgesloten met zijn kenmerkende stijl en de deur opengehouden voor nieuwe verrassingen in zijn eigenzinnige manier van presidentiële communicatie.