Toetreding van China tot de WTO in 2001 zorgde voor de snelste opkomst van een wereldmacht

Vijfentwintig jaar na toetreding tot de Wereldhandelsorganisatie heeft de mix van staatsplanning en privé-ondernemingen in Beijing de productie, technologie en het dagelijks leven hervormd.

Vijfentwintig jaar geleden, op 11 december 2001, trad China toe tot de Wereldhandelsorganisatie, een gebeurtenis die destijds nauwelijks buiten handelskringen opviel. De stap opende de enorme binnenlandse markt voor buitenlandse bedrijven en ontketende een exportgolf die het land positioneerde als de dominante producent ter wereld.

Vroege waarschuwingen en inzichten van Businessweek

Lang voordat de uitdrukking gemeengoed werd, volgde Bloomberg Businessweek de opkomst van China via een reeks gedenkwaardige covers. Een verhaal uit 2002 onderzocht of technologische vooruitgang in China Silicon Valley bedreigde. In 2007 vroeg het blad zich af of de Communistische Partij corruptie en onveilige producten kon beteugelen. Tijdens de financiële crisis van 2009 berichtte het over de stille accumulatie van zeldzame aardmetalen en andere strategische mineralen door Beijing. Een cover uit 2020 belichtte de politieke risico's rond de vroege aanpak van covid-19.

De WTO-beslissing die wereldwijde toeleveringsketens herschikte

De toetreding in 2001 zette de snelste nationale transformatie in de moderne geschiedenis in gang. Buitenlandse bedrijven zoals Walmart, Nike en Microsoft breidden hun activiteiten in China fors uit en verplaatsten productie weg van oudere industriële regio's in de Verenigde Staten en Europa. De politieke nasleep van die verschuivingen klinkt vandaag nog door in westerse hoofdsteden.

Binnen China floreerden particuliere bedrijven en start-ups onder leiding van opeenvolgende vijfjarenplannen die doelstellingen coördineerden op het gebied van productie, energie en huisvesting. De aanpak combineerde intensieve bestudering van westerse bedrijfsmodellen met selectieve aanpassing van buitenlandse technologie. Tsinghua University-financieel hoogleraar Li Daokui merkte op dat China sneller leerde dan velen, inclusief eigen burgers, hadden verwacht.

Dagelijks leven in een hoogtechnologische, snelle samenleving

Bezoekers aan China zien vandaag een landschap dat bijna buitenaards aanvoelt. Bezorgrobots op trottoirs navigeren door drukke straten, terwijl elektrische auto's met lidar en autonome rij-indicatoren de snelwegen vullen. Werknemers maken volgens officiële statistieken gemiddeld 48,3 uur per week, ruim boven de Amerikaanse norm van 34,4 uur. Bestuurders en investeerders tonen een onverbloemde focus op winst, samengevat in een simpele sticker op een smartphone: "Make money."

De publieke houding tegenover kunstmatige intelligentie blijft opvallend positief. Podcast-host Kaiser Kuo uit Beijing contrasteerde de voorzichtige toon in het Westen met het vooruitziende optimisme in China. Veel burgers vertrouwen erop dat overheidsbeleid eventuele verstoringen op de arbeidsmarkt door automatisering zal opvangen. Alleen al ride-hailing- en maaltijdbezorgplatforms bieden werk aan ongeveer 84 miljoen gigwerkers en bieden alternatieven voor wie zich achtergesteld voelt door de snelle veranderingen.

Vooruitblik op hoge-inkomensstatus en leiderschapswisseling

Deze speciale editie van Bloomberg Businessweek onderzoekt drie verschillende fasen: de gecomprimeerde modernisering na de WTO-toetreding, portretten van gewone burgers waaronder een hedgefondsbestuurder, een citruskweker en een socialmediainfluencer, en vooruitblikkende vragen over het pad van China naar hoge-inkomensstatus en de uiteindelijke opvolger van de 73-jarige president Xi Jinping.

Tags bij dit artikel