Het heden van het Spaanse elftal is schitterend na het veroveren van het WK. Toch was de boodschap van Luis de la Fuente in de persruimte van het MetLife in New Jersey duidelijk: geniet van het moment, maar houd de blik op de horizon. Na de wedstrijd sprak de bondscoach met verschillende spelers die alles al hebben gewonnen en antwoordde hun dat er nog veel te bereiken valt.
Het profiel van de 26 wereldkampioenen wijst op een solide blok voor het EK. De basiself van de finale blijft het ideale uitgangspunt over twee jaar. De oudste zou Aymeric Laporte zijn, die in mei 2028 34 jaar wordt, een geschikte leeftijd voor een ervaren centrale verdediger.
Het voetbal blijft evolueren en er duiken nieuwe namen op die zich aandienen. Na het EK in het Verenigd Koninkrijk en Ierland wordt het grote doel het WK 2030, met Spanje als hoofdorganisator van het project.
De drie keepers van het WK blijven de onbetwiste keuzes. Unai Simón, David Raya en Joan García vormen de groep van Luis de la Fuente. Het toernooi heeft het leiderschap van de Baskische keeper versterkt. In de werkselectie is Leo Román, de nieuwe keeper van Deportivo, al als eerste optie voor vervanging opgenomen.
Pedro Porro heeft zich met een sterke prestatie op het WK de positie van tweede rechtsback verdiend. De selectie volgt de ontwikkeling van Álex Jiménez bij Fiorentina met grote verwachtingen van maturiteit. Verder achteraan verschijnen Iván Fresneda en Víctor Gómez.
Aan de vier centrale verdedigers van het WK (Laporte, Pau Cubarsí, Eric García en Martín Pubill) voegen zich Robin Le Normand, Dean Huijsen en Dani Vivian. Vooral Yarek Mosquera springt in het oog, die in maart al debuteerde bij de A-selectie en ook als rechtsback kan spelen. De lijst wordt compleet gemaakt door Jacobo Ramón en Yarek, een zeldzame linkspoot op de markt.
Marc Cucurella en Álex Grimaldo blijven de onbetwiste basisspelers sinds maart 2024. De bondscoach waardeert de komst van Fran García naar Betis en houdt Álex Valle bij Como nauwlettend in de gaten. Sergio Gómez blijft op de lijst van ondersteunende spelers staan.
De la Fuente herhaalt dat Spanje over de beste middenvelders ter wereld beschikt, wat de toegang bemoeilijkt. Met 19 jaar krijgt Marc Bernal speciale aandacht na deelname aan de ondersteunende groep en een debuut tegen Irak. Ook Chema Andrés en Mario Martín komen in beeld. Twee afwezigen door blessure waren Fermín López en Pablo Barrios.
Álex Baena, wereld-, Europees en olympisch kampioen, blonk uit op het WK en plaatst zich op gelijke hoogte met Nico Williams en Lamine Yamal. De resterende plek ging naar Víctor Muñoz. In de wachtkamer vallen Barrenetxea, Jesús Rodríguez, Moleiro, Virgili en Mayenda op.
Mikel Oyarzabal en Ferran Torres zijn onverplaatsbaar. De derde centrale aanvaller op het WK was Borja Iglesias, de oudste met 33 jaar. Bij de onder-21 valt Gonzalo García op, die al debuteerde. Herstel van Samu Aghehowa na zijn kruisbandblessure wordt afgewacht en de ontwikkeling van Mateo Joseph wordt gevolgd.
In Las Rozas kijkt men vol verwachting uit naar de lichtingen van 2007 (die van Cubarsí en Yamal), Europees kampioen onder 19 in Wrexham, en de sterke generatie van 2009. Namen als Manu González, Thiago Pitarch, Morante, Ousmane Diallo, Ebrima Tunkara, Jordi Pesquer, Enzo Alves en Abdou Kemo mikken hoog voor de lange termijn.