Theodore Sturgeons roman uit 1953 vormde stilletjes het mutantenerfgoed van de X-Men

Toen Stan Lee en Jack Kirby de X-Men in 1963 lanceerden, introduceerden ze vijf jonge mutanten wier vaardigheden zich natuurlijk tijdens de adolescentie manifesteerden. De krachten varieerden van snel herstel en enorme kracht tot tijdmanipulatie en optische stralen, allemaal zonder uitgebreide oorsprongsverhalen. Lee legde later uit dat het mutantconcept voortkwam uit een verlangen om het creatieproces te vereenvoudigen, zodat personages hun gaven gewoon bezitten in plaats van ze te krijgen via ongelukken of experimenten.

Sciencefictionwortels in verhalen over menselijke evolutie

Het idee paste in een bredere golf van sciencefiction uit het midden van de eeuw die de mogelijke volgende evolutionaire sprong van de mensheid onderzocht. Eerdere werken zoals Olaf Stapledons roman uit 1930 schetsten toekomstige stadia voorbij homo sapiens, terwijl Arthur C. Clarkes boek uit 1953 kinderen toonde die onder buitenaardse begeleiding paranormale talenten ontwikkelden. Deze verhalen behandelden geavanceerde vermogens als het volgende hoofdstuk in de menselijke ontwikkeling in plaats van geïsoleerde afwijkingen.

Sturgeons team van paranormale outcasts

De dichtstbijzijnde parallel kwam van Theodore Sturgeons roman uit 1953 More Than Human. Sturgeon bundelde eerdere korte verhalen tot een vertelling over zes individuen met buitengewone mentale gaven die een collectief bewustzijn vormen, bekend als homo gestalt. Een centrale figuur genaamd Lone verzamelt anderen die afwijzing hebben ondervonden vanwege hun verschillen, wat de isolatie en het wantrouwen weerspiegelt die later mutantenpersonages zouden definiëren.

Sturgeon, voor velen vooral bekend van het schrijven van de Star Trek-afleveringen Shore Leave en Amok Time, bouwde een wereld waarin paranormale krachten manipulatie van geesten, teleportatie en zelfs antizwaartekrachttechnologie mogelijk maken. Een lid wordt antagonistisch voordat de groep hem nederigheid bijbrengt en de buitenstaander integreert, vergelijkbaar met verlossingsbogen in latere superheldenverhalen. Het verhaal eindigt met het collectief dat contact zoekt met soortgelijke wezens wereldwijd, wat de functie van een krachtig paranormaal lokalisatieapparaat oproept.

Vooroordelen en het concept homo superior

Een belangrijk overgenomen element was de schaarste aan zulke begaafde individuen en de maatschappelijke tegenreactie die ze ondervinden. In de roman leven paranormaal begaafden aan de rand van de samenleving nadat ze door angst of onbegrip zijn weggejaagd. X-Men-strips namen dit kader later vrijwel letterlijk over, waarbij mutanten homo superior werden genoemd en centraal werden geplaatst in debatten over acceptatie en superioriteit.

Mogelijkheden voor een frisse verfilming

Een filmversie van More Than Human zou zich kunnen onderscheiden van verhalen over gekostumeerde helden door te focussen op gewone mensen die buitengewone verbindingen ontdekken. Het verhaal in de jaren vijftig situeren zou het positioneren als een voorloper van het mutanten-tijdperk en de rol als vroege invloed benadrukken zonder directe visuele overlap. Eerdere pogingen om bronmateriaal achter grote franchises te verfilmen leverden wisselende resultaten op, maar de intieme schaal en evolutionaire thema's van dit verhaal bieden onderscheidende cinematografische mogelijkheden.