Een nieuwe analyse van Man Group daagt de wijdverbreide opvatting uit dat hoge inflatieniveaus automatisch schadelijk zijn voor Amerikaanse staatsobligaties. In plaats daarvan is het tempo van inflatieveranderingen veel belangrijker dan het absolute niveau, volgens het onderzoek van het bedrijf.
Als inflatie tussen 2% en 4% is gebleven, wat overeenkomt met de huidige omstandigheden, noteerden 10-jarige Amerikaanse staatsobligaties een gemiddeld jaarlijks nominaal rendement van 6,9%. Reële rendementen, gecorrigeerd voor inflatie, bedroegen gemiddeld 4% in die periodes.
De prestaties verslechteren sterk zodra inflatie snel begint te stijgen boven 4%. Wanneer het tarief binnen drie maanden met meer dan 50 basispunten steeg, noteerden 10-jarige staatsobligaties een gemiddeld reëel jaarlijks verlies van 11,7%.
Het huidige overkoepelende verhaal is dat inflatie ‘higher for longer’ zal blijven en dat dit slecht nieuws is voor obligatiehouders. Daar zijn we niet zo zeker van.
Recente druk op staatsobligaties heeft de yields naar multi-decenniumhoogtes gebracht te midden van sterke economische groeiverwachtingen gekoppeld aan AI-investeringen en aanhoudende prijsdruk. Veel beleggers hebben geaarzeld om obligaties toe te voegen, maar de studie geeft aan dat de activaklasse nog steeds thuishoort in langetermijnallocaties.
De auteurs benadrukten dat obligaties historisch goed hebben gepresteerd tijdens dalingen op de aandelenmarkt. Ze stelden dat obligaties nog steeds positieve reële rendementen kunnen genereren, zelfs in een omgeving van aanhoudend hogere inflatie.
We geloven niet dat je obligaties al moet afschrijven. Ze hebben historisch goed gepresteerd wanneer aandelen daalden, en verre van gedoemd te zijn in een ‘higher for longer’-wereld, kunnen ze nog steeds positieve reële rendementen opleveren.