De langlopende animatieserie South Park keerde terug voor zijn 29e seizoen op Comedy Central met een titeltruc die verwijst naar voormalig president Donald Trump’s opmerkingen over aardrijkskunde. Makers Trey Parker en Matt Stone hielden hun kenmerkende satirische scherpte intact, ook al werd de serie voor de aflevering tijdelijk omgedoopt tot South America.
De seizoensopener draaide om de obsessie van de kinderen met goedkope elektrische fietsen en de naderende release van Grand Theft Auto 6 in november. Ouders in het fictieve stadje uitten hun woede over de voertuigen en noemden ze gevaarlijke statussymbolen die verboden moesten worden. De aflevering verweefde deze alledaagse klachten met bredere kritiek op sociale verdeeldheid en verkeerde prioriteiten.
Anders dan in voorgaande seizoenen, waarin politieke figuren direct werden aangepakt, werd Trump deze keer nauwelijks bij naam genoemd. In plaats daarvan werden vooral degenen op de korrel genomen die hem sinds zijn terugkeer in het Witte Huis trouw zijn gebleven, met herhaalde grove verwijzingen naar fellatio als metafoor voor capitulatie. Ook werden optimistische voorspellingen van critici van de huidige regering dat de komende midterms orde op zaken zouden stellen, op de hak genomen.
Het is een schande! Ik woon mijn hele leven al in South America en zoiets heb ik nog nooit gezien. Deze kinderen hadden me bijna doodgereden op het trottoir en zeiden toen dat ik hun lul moest zuigen. En toen jij je omdraaide en een lul zoog met de naamswijziging van de stad, voelde jij toen ook geen verontwaardiging?
Een groep vaders in wielrenkleding confronteerde een plaatselijke winkelier die ervan werd beschuldigd de omstreden fietsen te verkopen. De scène trok parallellen met thema’s rond immigratiehandhaving, waarbij de kinderen als buitenstaanders werden neergezet. De klassieke running gag waarbij Kenny sterft, werd opnieuw opgevoerd en leidde tot een kortstondige blijk van saamhorigheid via herdenkings-T-shirts.
De aflevering leverde de kenmerkende afrekening van de serie met autoriteitsfiguren, sociale trends en alledaagse hypocrisie. Parker en Stone hanteren deze aanpak al sinds de start van de serie in 1997 en het nieuwste seizoen toonde aan dat hun timing en bereidheid om te choqueren onverminderd zijn. Kijkers die gelaagde politieke satire zochten, vonden die naast de gebruikelijke absurde humor.
De première wist meerdere verhaallijnen te combineren zonder vaart te verliezen en liet kijkers achter met het vertrouwde gevoel dat de serie de absurditeiten van het hedendaagse leven blijft weerspiegelen.