Sophie Thatcher arriveerde in Cannes met het gewicht van een buitengewoon moment. De 25-jarige actrice, bekend van haar rollen in Yellowjackets en Heretic, maakte haar festivaldebuut als hoofdrolspeelster in de eerste film in tien jaar van Nicolas Winding Refn.

Thatcher worstelt met uitputting na emotionele staande ovatie

De horror-thriller Her Private Hell kreeg een ovatie van zeven minuten tijdens de out-of-competitionpremière. Thatcher beschreef de hectische periode als een waas en gaf toe dat ze slechts ongeveer drie uur per nacht heeft geslapen terwijl ze even vrij nam van de opnames voor het laatste seizoen van Yellowjackets.

Ze herinnerde zich dat ze na de vertoning overprikkeld was en tot 4 uur ’s nachts wakker bleef. Dezelfde adrenaline droeg haar door de laatste draaidagen in Kopenhagen, waar emotioneel geladen scènes haar op pure passie lieten draaien.

Her Private Hell verzamelt een droomcast voor een gestileerd mysterie

Thatcher speelt Elle, een getroebleerde filmster die familieconflicten moet confronteren wanneer haar beste vriendin met haar vader trouwt. Een mysterieuze moordenaar bekend als The Leather Man richt zich op jonge vrouwen terwijl een legerkorporaal op zoek is naar zijn vermiste dochter. De cast bestaat verder uit Charles Melton, Kristine Froseth, Havana Rose Liu en Diego Calva.

Refn’s kenmerkende aanpak laat de interpretatie van het verhaal open. Thatcher merkte op dat interviewers haar vaak vragen de plot uit te leggen, maar zij laat liever het publiek zelf conclusies trekken.

Thatcher bouwt een band op met Refn via gedeelde passies en persoonlijke kwetsbaarheid

Thatcher bewonderde als tiener al Refn’s Pusher-trilogie en Drive. Toen een auditie mogelijk werd, voelde ze meteen zekerheid. Na het insturen van een self-tape ontmoette ze de regisseur en ontstond er direct een connectie door gesprekken over films en soundtracks.

Refn deelde een zeer persoonlijk verhaal tijdens hun eerste gesprek. Hij had onlangs een medisch noodgeval overleefd waarbij zijn hart 25 minuten stilstond door een lekkende hartklep. Thatcher vond de details zo specifiek dat ze zijn eerlijkheid herkende en geraakt was door zijn openheid.

De driedaagse shoot in Refn’s geboortestad versterkte hun relatie. Thatcher zei dat de regisseur voor haar de coole vader werd die ze nooit had gehad en haar verwelkomde in zijn familie, waar ze goede vrienden werd met zijn dochter Lola.

Studioproduktie inspireert muziek en creatieve groei bij Thatcher

De opnames vonden grotendeels plaats in een studio met greenscreens om een mistige, futuristische Tokio te creëren. Refn liet de acteurs monitorbeelden zien om ruimtelijke dynamiek en toon te begrijpen. Thatcher vond het proces anders dan alles wat ze eerder had meegemaakt.

Slapeloze nachten leidden ertoe dat ze haar emoties in muziek verwerkte. Ze produceerde vijf of zes nummers tijdens de productie. De dagelijkse scriptwijzigingen, vaak gebaseerd op Refn’s dromen, duwden haar als perfectionist buiten haar comfortzone.

Thatcher kijkt uit naar Europese samenwerkingen en gedurfdere projecten

Steun van castleden, vooral Havana Rose Liu en Kristine Froseth, hielp de groep het perspectief te bewaren. Thatcher schreef het collaboratieve klimaat toe aan unieke bijdragen, waaronder de naam van Elles vader en een gedenkwaardige blafscène geïnspireerd door haar jeugd met haar tweelingzus.

De ervaring heeft haar enthousiast gemaakt om te werken met meer Europese regisseurs. Ze noemde Wim Wenders als toekomstige samenwerkingspartner en toonde zich open voor experimentele rollen buiten commerciële horror.