Sonia Souid, de agente die barrières doorbrak in het mannen- en vrouwenvoetbal

Sonia Souid werd in 1985 geboren in Clermont-Ferrand en groeide op omringd door voetbal dankzij haar vader, die fysiek trainer was bij verschillende clubs, vooral in het Midden-Oosten. Voordat ze zich toelegde op sportvertegenwoordiging, probeerde ze verschillende wegen: ze speelde volleybal, werd in 2003 gekroond tot Miss Auvergne, werkte als model, hotelreceptioniste en makelaar in Parijs. Haar eerste grote droom was geneeskunde studeren, maar na het toelatingsexamen kreeg ze alleen een plek op de verloskundeschool. Ze stopte voordat ze begon, omdat ze begreep dat het niet haar roeping was.

Het examen dat de deuren opende naar de wereld van de agenten

Op haar 25e besloot Souid de definitieve overstap te maken naar de sport die ze zo miste. Ze betaalde 200 euro, diende haar cv in en slaagde in slechts vijf maanden voor het examen van de Franse voetbalbond, gedreven door de discipline die ze had opgedaan tijdens haar universitaire opleiding. Ze ontving de licentie met enthousiasme, hoewel ze al snel ontdekte dat de moeilijkste uitdagingen nog moesten komen.

Vooroordelen en gesloten deuren in Frankrijk

De eerste gesprekken waren vernederend. Veel bestuurders dachten dat het een verborgen camera was en spotten met haar verleden als Miss Auvergne. “Een vrouw die had meegedaan aan Miss Frankrijk, een mooi meisje, kon geen agent zijn”, herinnert ze zich. Het voetbal was een zeer macho omgeving en hoewel er verbeteringen zijn, stelt Souid dat de vooroordelen blijven bestaan.

De sprong naar het Midden-Oosten en de eerste transacties

Na anderhalf jaar afwijzingen in Frankrijk moedigde haar vader haar aan om het in de Golfstaten te proberen. Daar vond ze echte kansen: ze werkte voor een club in Abu Dhabi, werd de enige vrouw in die omgeving en begon een netwerk op te bouwen. Haar eerste grote transactie was de aanstelling van voormalig PSG-trainer Guy Lacombe bij Al Wasl, en haar eerste speler was de emiratische legende Ismail Matar.

De steun van Jean-Michel Aulas verandert alles

Olympique Lyon-voorzitter Jean-Michel Aulas was een van de weinigen die vanaf het begin in haar geloofde. Dankzij zijn steun regelde ze de transfer van Michel Bastos naar Al Ain en in 2012 zorgde ze ervoor dat Hamdan Al-Kamali de eerste speler uit de Verenigde Arabische Emiraten werd die bij een Europese club tekende.

Een ongemakkelijk treffen met Noël Le Graët

In september 2014 beleefde Souid een ervaring die haar markeerde. Noël Le Graët belde haar om haar voor te stellen aan Brigitte Henriques, verantwoordelijke voor het vrouwenvoetbal bij de Franse bond. De afspraak was in het appartement van de voorzitter in Parijs en hoewel er geen fysiek contact was, voelde Souid zich ongepast bekeken. “Hij keek nooit naar me als naar een agent”, bekende ze later.

Pionier in het vrouwenvoetbal en eerste transfers met geld

In 2012, toen het Franse vrouwenvoetbal nog amateuristisch was, besloot Souid te investeren in speelsters. Ze vertegenwoordigde Amandine Henry en Kheira Hamraoui en regelde de eerste betaalde transfer in de geschiedenis van het Franse vrouwenvoetbal: die van Marie-Laure Delie van Montpellier naar PSG. Ze faciliteerde ook de komst van Helena Costa en Corinne Diacre als eerste vrouwelijke trainers van professionele mannenploegen.

HEESSO Sports en de uitbreiding naar Spanje

Vandaag leidt Souid haar eigen bureau, HEESSO Sports, samen met haar partner Patrick Esteves. Het bedrijf is recent neergestreken bij Real Madrid om de zaken van Sergio Mestre te behartigen. Naast het vertegenwoordigen van spelers en trainers adviseert ze bij aankoop-, ontwikkelings- en investeringsoperaties van clubs. Ze werkte met FC Barcelona, Real Sociedad, Granada en Girona.

De verkoop van Clermont Foot en de trots een weg te hebben gebaand

Een van de meest bijzondere projecten was de verkoop van Clermont Foot, de club uit haar geboortestad, aan de Zwitserse zakenman Ahmet Schaefer in 2019. Achttien maanden later behaalde het team zijn historische eerste promotie naar de Ligue 1. Souid concludeert dat ze, hoewel ze slechts drie of vier vrouwelijke agenten kent, trots is dat ze heeft aangetoond dat vrouwen kunnen slagen in een sector die 16 jaar geleden onmogelijk leek.