Sir Patrick Stewart is op 86-jarige leeftijd overleden. De Britse acteur, wiens baritonstem en indrukwekkende aanwezigheid iconische rollen op toneel en scherm definieerden, laat een oeuvre na dat de kijk van het publiek op sciencefiction en stripboekverfilmingen ingrijpend veranderde.
Stewart bracht tientallen jaren klassieke scholing van het Royal Shakespeare Company mee naar elke voorstelling. Colleagues en fans wezen op zijn weigering om op eerdere successen te rusten; hij bleef tot op late leeftijd uitdagende rollen zoeken in plaats van met pensioen te gaan.
Zijn bereik liep van tragedie tot brede comedy. In de animatieserie American Dad leende hij zijn stem aan de excentrieke Avery Bullock en leverde hij teksten met dezelfde ernst die hij ook aan Shakespeares koningen gaf.
Stewart sloot zich in 1987 aan bij Star Trek: The Next Generation als Captain Jean-Luc Picard. Wat begon als een syndicale televisieserie groeide uit tot een cultureel ijkpunt, grotendeels dankzij de ernst die hij het personage verleende. Castleden hebben zijn voorbeeld gecrediteerd voor het verhogen van het spelpeil van de hele cast.
Picard ontwikkelde zich tot een doordachte, principiële leider die zowel op als buiten het scherm loyaliteit inspireerde. De rol maakte Stewart tot een begrip en hielp genreverhalen legitimeren voor een breed publiek, lang voor het tijdperk van het Marvel Cinematic Universe.
In de X-Men-filmserie vertolkte Stewart Professor Charles Xavier tegenover zijn oude vriend Ian McKellen als Magneto. Hun vertolkingen brachten emotionele diepgang en morele complexiteit in personages die eerder als camp werden afgedaan. Het succes van die vroege films opende de deuren van Hollywood voor serieuze acteurs in superheldenprojecten.
Begin 2020 bezocht de schrijver de set van Star Trek: Picard voor een coververhaal in Variety. Stewart, die zich voorbereidde op de reprise van zijn signature rol, bleek in levenden lijve even hoffelijk en gevat als zijn publieke imago deed vermoeden. Ondanks dat hij zich niet lekker voelde, stemde hij in met een kort interview voor de camera en draaide hij vragen over zijn eigen carrière om tot lof voor zijn collega’s.
He was a man, take him for all in all, I shall not look upon his like again.
Stewarts invloed reikte veel verder dan één franchise. Hij toonde dat toewijding aan het vak en generositeit tegenover collega’s uitstekend samengaan met commercieel succes. Zijn voorbeeld blijft performers en kijkers inspireren.