- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

De zachte karakterstudie van Miki Tanaka volgt Chieri terwijl ze verbinding zoekt en heteronormatieve verwachtingen weerstaat.

Weinig films verkennen de geleefde ervaring van aseksueel en aromantisch door de samenleving te bewegen, zeker op een spectrum. Miki Tanaka’s eerste speelfilm, Silver Express, biedt een rustige karakterstudie rond precies die vragen. Het verhaal volgt de jonge Chieri terwijl ze te maken krijgt met goedbedoelende vrienden en familie die haar aansporen zich aan te passen aan conventionele romantische normen.

Dagelijkse druk vormt Chieri’s wereld

Nieuwkomer Yui Okamoto portretteert Chieri met subtiele onzekerheid. In scène na scène suggereren mensen dat de juiste relatie haar oriëntatie zou kunnen veranderen of dat ze simpelweg de juiste ervaring mist. Chieri trekt zich vaak terug uit deze gesprekken en luistert in plaats daarvan naar het geluid van een trein dat anderen niet kunnen horen.

Ze beschrijft de trein, de Silver Express, als rijdend naar een eindstation waar bijzondere zilveren leeuwen wonen. Deze leeuwen staan symbool voor haarzelf en anderen die niet passen in de standaardverwachtingen van aantrekkingskracht. De film merkt op dat precieze termen voor aseksualiteit pas recent als leenwoorden in het dagelijks Japans zijn doorgedrongen.

Onverwachte banden bieden nieuwe mogelijkheden

Chieri ontmoet Shoya, gespeeld door Hayato Kurihara. Hij is aromantisch maar niet aseksueel en accepteert haar uitleg zonder oordeel. Hun vriendschap brengt warmte in het verhaal en toont vormen van nabijheid die niet op romantiek steunen. Ze slapen soms in elkaars armen, wat verschillende gradaties van intimiteit benadrukt.

Haar oude vriendin Yuki fungeert als contrast. Yuki’s carrière, huwelijk en zwangerschap markeren het verstrijken van de tijd terwijl Chieri haar eigen routines voortzet. De film gaat er niet van uit dat platonische banden tussen mannen en vrouwen onmogelijk zijn, maar laat wel zien hoe bijbedoelingen vaak binnendringen.

Stijl weerspiegelt subjectieve ervaring

Tanaka houdt het tempo ontspannen, waarbij gesprekken en relaties zich over dagen en locaties ontvouwen. Scènes eindigen soms voordat het laatste woord is uitgesproken. De muziek kiest voor dissonantie in plaats van romantische signalen en koud licht onderstreept momenten waarop Chieri zich buitengesloten voelt. Warmte keert terug tijdens scènes met Yuki en Shoya.

Chieri’s uitdagingen komen niet alleen voort uit haar oriëntatie, maar ook uit gewone sociale onhandigheid. Ze kan plotseling vijandig reageren, hoewel de redenen begrijpelijk zijn. Af en toe duiken clichés op bij het illustreren van haar gesloten aard, maar de algehele aanpak blijft licht en vermijdt zware belerende tonen.

Ze passen niet in een troep gewone leeuwen.

Taalverschillen en stil begrip

Een memorabele scène toont vrienden die letterlijk de oriëntaties van Chieri en Shoya rond een tafel in kaart brengen. Het moment vangt de voortdurende inspanning om een gedeelde taal te vinden. Ondanks kleine tekortkomingen slaagt Silver Express erin deze thema’s met een zachte hand te presenteren die zelden belerend aanvoelt.