Het Sarajevo Film Festival heeft een nieuw initiatief gelanceerd genaamd Béla Tarr in Sarajevo om de nalatenschap te eren van de gerenommeerde Hongaarse regisseur Béla Tarr. Het programma richt zich op speelfilms gemaakt door afgestudeerden van de Film Factory, de internationale experimentele school die Tarr oprichtte en leidde in de Bosnische hoofdstad.
Tarr, die eerder dit jaar op 70-jarige leeftijd overleed, leidde de Film Factory van 2013 tot 2017. De school fungeerde als een doctoraalprogramma met nadruk op creatieve verkenning en persoonlijke artistieke ontwikkeling in plaats van een uniforme stijl.
Jovan Marjanović, de festivaldirecteur, beschreef de selectie als bewijs van Tarrs blijvende invloed. De gekozen films zijn al vertoond op grote evenementen zoals Cannes, San Sebastián, Locarno, Rotterdam en Clermont-Ferrand.
De selectie weerspiegelt carrières die deze filmmakers sindsdien naar vele toonaangevende festivals wereldwijd hebben gebracht, waaronder Cannes, San Sebastián, Locarno, Rotterdam en Clermont-Ferrand. In plaats van één esthetiek of filmische school te onthullen, weerspiegelen hun films een onderwijsfilosofie die elke filmmaker aanmoedigde een eigen, persoonlijk artistiek idioom te ontwikkelen.
Tarr onderhield jarenlang een nauwe band met het Sarajevo Film Festival. In 2006 verscheen een retrospectief van zijn werk in het Tribute To-programma. In 2013 ontving hij de Honorary Heart of Sarajevo en het jaar daarop was hij voorzitter van de jury voor narratieve speelfilms.
De eerste editie presenteert negen titels van voormalige studenten. Daaronder vallen Lamb van de IJslander Valdimar Jóhannsson, Naval Gays van de Brit Grant Gulczynski, Cenote van Kaori Oda, Firewood van Manel Raga Raga, Love Dog van Bianca Lucas, Motherhood van Pilar Palomero, Soil and Wings van Stefan Malešević, The Bridge van Léa Triboulet, Travesias van Sergio Flores Thorija en Who the Fuck Are You van Marina Radmilac.
Het programma positioneert zich als meer dan een simpele retrospectief. Organisatoren willen laten zien hoe Tarrs nadruk op nieuwsgierigheid, discipline en creatieve onafhankelijkheid nieuwe generaties filmmakers blijft vormen.