Jane Schoenbrun keert slasher-troepen binnenstebuiten in 'Teenage Sex and Death at Camp Miasma'

De nieuwste film van de regisseur maakt de verborgen lessen van het genre over gender en verlangen onmogelijk te negeren.

Jane Schoenbruns nieuwste film, Teenage Sex and Death at Camp Miasma, duikt rechtstreeks in de onuitgesproken regels van de slashercinema. De film behandelt het klassieke horrorsubgenre als een moraliteitsspel waarbij overleving afhangt van het naleven van strenge gedragscodes, vooral rond seks, drugs en nieuwsgierigheid.

Het verhaal draait om een jonge queer regisseur genaamd Kris die geobsedeerd raakt door de diepere betekenis achter deze films. Via ontmoetingen met een teruggetrokken voormalige scream queen vervaagt het verhaal de grens tussen horror kijken en horror beleven.

Slasherfilms zijn altijd moraliteitsverhalen geweest

De hit Scream uit 1996 maakte het idee populair dat bepaalde handelingen personages in deze verhalen tot hun ondergang veroordelen. Personages die seks hebben, drinken of beroemde laatste woorden uitspreken zoals "Ik ben zo terug" halen zelden de aftiteling. Schoenbruns film behandelt deze richtlijnen niet als grapjes maar als bewijs van een dieper ethisch kader dat overtreding bestraft en een specifiek soort zuiverheid beloont.

Die zuiverheid wordt gemeten via de Final Girl, de enige overlevende die de moordenaar onder ogen ziet en het verhaal kan navertellen. Het concept werd voor het eerst benoemd door wetenschapper Carol J. Clover in haar invloedrijke boek uit 1992 over gender in horror.

De film maakt de subtekst van het genre expliciet

In Teenage Sex and Death at Camp Miasma wordt de subtekst over gender en seksualiteit die al lang in slashers aanwezig is, de centrale tekst. Kris, gespeeld door Hannah Einbinder, levert regelmatig metacommentaar dat rechtstreeks uit online filmdiscussies had kunnen komen. De film weet dat het een veelbesproken academisch terrein over hoe deze films maatschappelijke angsten rond verlangen en identiteit weerspiegelen opnieuw betreedt.

Voor kijkers die al bekend zijn met horrortheorie komen sommige punten bekend voor. Toch biedt de surrealistische aanpak anderen een frisse manier om hun eigen band met het genre en wat het over henzelf onthult opnieuw te overwegen.

Gillian Anderson geeft gewicht aan de voormalige Final Girl

Het verhaal krijgt emotionele diepgang wanneer Kris Billy Presley ontmoet, gespeeld door Gillian Anderson. Billy speelde ooit de Final Girl in de originele Camp Miasma-film en woont nu geïsoleerd op de echte locatie waar die werd opgenomen. Ze leidt Kris naar een meer lichamelijk begrip van de gevoelens die deze films bedoeld zijn op te roepen.

Slashers gaan en zijn altijd gegaan over gender en seksualiteit.

— Jane Schoenbruns Teenage Sex and Death at Camp Miasma, Filmdialoog en thematische analyse

Een meditatie over media en zelf

Schoenbrun zet een lijn uit eerdere werken voort door te laten zien hoe mensen hun identiteit versmelten met de verhalen die ze consumeren. Omdat slasherfilms steunen op het meeleven van het publiek met de Final Girl, wordt de zelfreferentiële stijl hier zowel een beperking als een kracht. De film moedigt kijkers uiteindelijk aan om te onderzoeken waarom deze verhalen resoneren en wat ze zeggen over persoonlijke verhoudingen met genot, gevaar en sterfelijkheid.

Teenage Sex and Death at Camp Miasma draait nu in de bioscopen.

Tags bij dit artikel