Sarah Santaolalla, een van de meest controversiële stemmen op de Spaanse televisie, zorgde opnieuw voor debat in het programma 'Malas lenguas' van RTVE. Tijdens de uitzending werd gesproken over de herbestemming van het Valle de los Caídos en de recente vandalisme aan bouwmachines op de locatie.
De analiste uitte zich hard over het monument. Sarah Santaolalla noemde het een fascistisch mausoleum dat nooit had mogen worden gebouwd en dat onverenigbaar is met een gevestigde democratie.
Het Valle de los Caídos is een fascistisch mausoleum dat nooit had mogen bestaan, maar dat nog veel minder kan blijven bestaan. Onder elke tegel, onder dat kruis, liggen lichamen van tot slaaf gemaakte mensen die gevangen werden gehouden om te bouwen wat de dictator maar wilde, en in een gezonde democratie zou dat kruis vandaag de dag moeten verdwijnen.
In haar bijdrage herinnerde Santaolalla aan het leed van de slachtoffers en stelde een radicale maatregel voor. Bij het beschrijven van de weg naar Salamanca gaf ze aan dat het zicht op het kruis bij haar een diep afschuw oproept.
Als ik over de weg naar Salamanca rijd en dat enorme kruis zie met al het verdriet en het lijden van zoveel slachtoffers en van zoveel vrouwen en mannen die werden ontvoerd, mishandeld en vermoord, dan denk ik dat het opgeblazen zou moeten worden.
Het programma besprak ook de juridische situatie van de broer van de premier, David Sánchez. De commentator betreurde de media-aandacht die hij krijgt en wees de beschuldigingen van slachtofferschap af.
Het is erg wreed dat iemand van wie het leven is geruïneerd, die moet zien hoe hij aan de kost komt, en die op deze manier in de schijnwerpers is gezet omdat hij de broer is van de premier van een progressieve regering, wordt beschuldigd van slachtofferschap.
Santaolalla noemde de zaak absurd en stelde dat de strafzaak zal dienen om jurisprudentie te scheppen. Volgens haar analyse heeft geen enkele getuigenis aangetoond dat de functie op maat is gemaakt, behalve de aangifte van een vrouw die negen jaar later werd ingediend en samenviel met de media-aandacht voor de zaak.
Het is van begin tot eind een waanzin, want dit is een strafzaak die zal dienen om jurisprudentie te scheppen, maar bovendien heeft geen van de getuigen kunnen zeggen dat deze post op maat is gemaakt, alleen deze vrouw die negen jaar later toevallig aangifte doet wanneer de zaak in de media komt.