A enkele weken voor de algemene verkiezingen van 29 november heeft de journaliste Sarah Santaolalla een bericht op sociale media geplaatst waarin ze progressieve partijen oproept tot eenheid, verantwoordelijkheid en generositeit om te voorkomen dat interne geschillen de kansen om extreemrechts te stoppen verzwakken.
De tekst verschijnt in een context van spanningen tussen Podemos en de ruimte die Movimiento Sumar, Izquierda Unida, Más Madrid en de commons onder de naam Frente Amplio stimuleren. De meningsverschillen over de methode om een gemeenschappelijke kandidatuur te kiezen hebben de onderhandelingen bemoeilijkt.
In haar publicatie wijst de journaliste erop dat de linkse kiezer geen stoelenoorlogen of egostrijd wil. Ze verdedigt dat de kiezers een kandidatuur zoeken die in staat is de pensioenen, het minimumloon, de beurzen en de sociale rechten die de afgelopen decennia zijn verworven te beschermen.
De linkse kiezer wil geen stoelenoorlogen of egostrijd
Santaolalla benadrukt dat progressieve partijen de gedeelde doelstellingen moeten laten voorgaan op de particuliere belangen van elke partij. "De mensen willen oplossingen, geen machtsconflicten. Ze willen eenheid, generositeit, moed, verantwoordelijkheid en ruimdenkendheid", schrijft ze.
Podemos heeft gepleit voor open voorverkiezingen op 14 en 15 oktober om de kandidaat van een mogelijke coalitie te kiezen. De partijen die het Frente Amplio stimuleren hebben echter geweigerd het project aan dat proces te onderwerpen en hebben gekozen voor een andere weg om hun leiderschap te bepalen.
De verschillen zijn toegenomen na de inzet van Podemos op een alliantie met Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) rond Gabriel Rufián. De paarse leiding verdedigt deze overeenkomst als onderdeel van haar verkiezingsstrategie en houdt de deur open voor andere krachten om zich aan te sluiten.
De journaliste richt haar reflectie op de gevolgen van het gebrek aan begrip. Ze stelt dat het debat niet moet draaien om eigen namen of afkortingen, maar om het beleid dat men vanuit de instellingen wil verdedigen.
De prioriteit is niet wie de stoel bezet, maar wie we vanuit die stoel verdedigen
De tekst eindigt met een waarschuwing aan degenen die aan de onderhandelingen deelnemen: "De geschiedenis zal uiteindelijk oordelen over degenen die niet opgewassen waren tegen zulke moeilijke tijden".