- Wereld
- Buitenland
- Binnenland
- Sport nieuws
    - Voetbal nieuws
    - Formule 1 nieuws
    - Wielrennen
    - Ajax nieuws
    - Feyenoord nieuws
    - PSV nieuws
- Economie
- Wetenschap
- Showbiz/Media
- Computer nieuws
- Gaming nieuws
    - PS4 nieuws
    - Xbox One nieuws
- Hardware nieuws

Twintig jaar documenteren van de Siegel-familie onthult de verschuiving van persoonlijke overdaad naar nationale oligarchie.

Wat begon als een enkele foto van luxe handtassen in 2007 is uitgegroeid tot een twintig jaar durend verslag van Amerikaanse rijkdom en de gevolgen daarvan. Fotograaf en filmmaker Lauren Greenfield legde de Siegel-familie vast op het hoogtepunt van hun succes, om vervolgens hun bijna-instorting tijdens de financiële crisis en de blijvende culturele echo’s die nu de nationale politiek vormgeven vast te leggen.

Het extravagante wereldje van de Siegel-familie vastgelegd

Jackie Siegel viel meteen op tijdens een Versace-winkel-evenement in Beverly Hills in 2007. Ze was toen 41 en had onlangs een tweeling gekregen, maar behield een bewonderenswaardige figuur. Haar uitgavenpatroon was legendarisch, met jaarlijkse uitgaven aan designartikelen die in de zeven cijfers liepen. Vrienden wezen naar haar man David Siegel, dertig jaar ouder dan zij, en hun groeiende gezin dat poseerde naast een privévliegtuig.

David bouwde zijn fortuin op via Westgate Resorts, een timeshare-bedrijf dat luxe vakantieweken aan midden- en arbeidersklassekopers verkocht. Het echtpaar leefde te midden van huiselijke chaos in hun landhuis in de omgeving van Orlando, compleet met ongetrainde honden, fastfoodritten in gewone auto’s en een groot personeel van immigranten dat het dagelijks leven regelde.

Het Versailles-project en de crash van 2008

Het meest ambitieuze project van de Siegels was een huis van 90.000 vierkante voet, gemodelleerd naar het paleis van Versailles. De bouw begon als symbool van ultiem succes. Toen de financiële crisis van 2008 toesloeg, kwam het project stil te liggen. Westgate ontsloeg duizenden werknemers en het huishoudelijk personeel kromp dramatisch. Het onafgebouwde paleis werd een zichtbaar teken van overmatige uitgaven die veel Amerikanen in die periode deelden.

De Siegels bleken geen anomalie, maar een voorteken.

Van persoonlijk verhaal naar politiek spiegelbeeld

Greenfields documentaire The Queen of Versailles ging in 2012 in Sundance in première als waarschuwing tegen overdaad. David Siegel steunde Donald Trumps presidentiële campagne en vierde de uitslag publiekelijk. Jackie Siegel toonde de president later foto’s van haar bijna voltooide balzaal, wat interesse wekte om elementen van het ontwerp na te bootsen.

De parallellen gaan verder dan architectuur. Zowel de Siegels als Trump omarmden grootschalige vastgoedprojecten, schoonheidswedstrijden en de versmelting van rijkdom met politieke macht. De mislukte juridische pogingen van de familie tegen de film weerspiegelden tactieken die ook worden gebruikt om mediaonderzoek in andere prominente gevallen aan te vechten.

Een blijvende reflectie op Amerikaanse waarden

Het landhuis blijft meer dan tien jaar na de release van de film onvoltooid, waarbij David Siegel overleed voordat het klaar was. Greenfield merkt op dat wat ooit individuele hoogmoed leek, nu op het niveau van nationale instituties opereert. Het verhaal, oorspronkelijk gezien als komedie of waarschuwing, dient nu als proloog van een bredere transformatie in hoe succes en bestuur samenkomen.

Zoals Greenfield opmerkt, blijven het sierlijke kader en de beelden erin de hedendaagse werkelijkheid weerspiegelen. Haar nieuwste boek en bijbehorende tentoonstellingen breiden dit onderzoek naar rijkdom, media en sociale aspiraties uit naar nieuwe formats.