Filmmaker Sacha Gervasi heeft Arash Amel aangesteld om een speelfilm te schrijven over de bijzondere reis die Bruce Dickinson in 1994 maakte naar het belegerde Sarajevo. Het verhaal draait om de humanitaire missie die de zanger van Iron Maiden met zijn soloband ondernam in de Bosnische hoofdstad op het hoogtepunt van het conflict.
Het productiebedrijf Portobello Electric van Gervasi presenteerde het Dickinson-verhaal deze week op de American Film Market. Hetzelfde label is ook bezig met Darlington, een aparte film met Renée Zellweger, Dominic Sessa en Peter Dinklage in de hoofdrollen. Het nieuws komt op een moment dat Iron Maiden wordt opgenomen in de Rock & Roll Hall of Fame.
In december 1994 reisde Dickinson met zijn soloband naar Sarajevo om te spelen voor burgers die in de stad vastzaten. Een geplande vlucht met een VN-helikopter werd afgeblazen na een aanval. De groep weigerde de reis te annuleren en reed in plaats daarvan via de gevaarlijke route over de berg Igman in een vrachtwagen met humanitaire hulp. Ze kregen escorte van VN-vredestroepen door de frontlinies. Ze traden op in het Bosnische Cultureel Centrum voor een publiek dat risico liep op beschietingen om erbij te zijn. Bij vertrek liet de band hun instrumenten achter voor lokale muzikanten.
De belegering van Sarajevo duurde 1.425 dagen, van april 1992 tot februari 1996. Meer dan 11.000 mensen kwamen om, onder wie 1.600 kinderen. De stad leed enorme schade aan woningen, infrastructuur, culturele locaties, overheidsgebouwen, ziekenhuizen en scholen.
In 1994 reed ik in een moment van tijdelijke waanzin die mijn leven en dat van velen anderen veranderde, zonder escorte met mijn soloband Sarajevo binnen en trad op voor de lokale bevolking. De stad werd belegerd gedurende een periode die langer duurde dan het beleg van Stalingrad. Het verhaal klinkt ongelooflijk, maar het is 100 procent waar… en nog wat. Mijn oude vriend, filmmaker Sacha Gervasi, heeft me al jaren aangespoord om het verhaal te vertellen, misschien wel relevanter nu dan toen. Mijn besluiteloosheid werd gered door de geweldige Arash Amel, die aanbood het verhaal voor ons te vertellen.
Amel schreef eerder de Golden Globe-genomineerde film A Private War, geregisseerd door Matthew Heineman en met Rosamund Pike in de rol van journaliste Marie Colvin. Hij schreef ook het script voor Lionsgates The Ministry of Ungentlemanly Warfare, geregisseerd door Guy Ritchie en geproduceerd door Jerry Bruckheimer. Amel is momenteel bezig met de verfilming van The Things We Leave Unfinished.
Toen Sacha en Bruce me het verhaal van dit buitengewone moment vertelden, kon ik niet geloven dat het echt was gebeurd. Wat de jongeren in Sarajevo in leven hield tijdens de langste belegering in de moderne oorlogsvoering, was een ondergrondse rockscene als laatste daad van verzet. Dat een van hun idolen de overtuiging en bijna waanzinnige vastberadenheid had om de frontlinies over te steken en zich solidair te tonen, is een menselijk drama over muziek in zijn puurste vorm: als gemeenschap en als hoop.
Gervasi schreef mee aan Steven Spielbergs The Terminal, die wereldwijd meer dan 200 miljoen dollar opbracht. Hij regisseerde de bekroonde muziekdocumentaire Anvil! The Story of Anvil, die in première ging op Sundance en de Independent Spirit Award voor Beste Documentaire won. Andere credits zijn de Oscar-genomineerde Hitchcock en de HBO-film My Dinner with Hervé.
Jim Garavente produceert de Dickinson-film voor Portobello Electric. Dickinson en Amel treden op als executive producers via The Amel Co. Gervasi wordt vertegenwoordigd door CAA en Kaplan/Perrone. Amel wordt vertegenwoordigd door Untitled Entertainment en David Fox bij Myman Greenspan Fox Rosenberg Mobasser Younger & Light. Beiden worden ook vertegenwoordigd door 42 West.