Een recent opiniestuk van Kotaku heeft The Blood of Dawnwalker en de bredere rpg-industrie op de korrel genomen omdat ze de impact van spelerbeslissingen verzachten. De schrijver onderbreekt zijn playthrough om te betogen dat studio's zoals Rebel Wolves moeten stoppen met het bieden van makkelijke uitwegen die spelers de last van moeilijke keuzes laten vermijden.
De kritiek richt zich op een veelvoorkomend rpg-patroon waarbij spelers voor scherpe keuzes staan, vaak met de dood of permanent verlies van personages als gevolg. Ontwikkelaars voegen regelmatig verborgen paden, extra grinding of optionele taken toe die die negatieve uitkomsten volledig ongedaan maken. Deze aanpak, zo stelt het stuk, haalt de spanning uit betekenisvolle momenten.
In een belangrijke quest moeten spelers beslissen of ze een personage genaamd Iulian vergiftigen om een vampier-luitenant te verzwakken. Iulian stemt in met het plan, ook al weet hij dat het hem fataal zal worden, vanwege zijn eigen zelfhaat en wens om zijn vrouw en kind te beschermen. De schrijver, die een moreel oprecht personage speelt dat geen onschuldigen wil schaden, vond de keuze overtuigend omdat ze persoonlijk comfort tegenover de eigen verantwoordelijkheid van een ander plaatste.
De wrijving voelde echt tot een optionele ontdekking alles veranderde. Een lokale heks die de gif had helpen maken, had ook een zeldzame hagedisklier gevonden die de dodelijke werking kon neutraliseren. Het voltooien van die zijtaak heft het offer volledig op en verandert een moeilijke beslissing in een handige derde weg.
Het artikel zet dit af tegen de iconische Mass Effect-keuze tussen Ashley en Kaidan, waarbij de uitkomst zonder omkering door de hele trilogie heen meegaat. Die permanentie zorgt voor blijvend ongemak en replaywaarde. De schrijver gelooft dat spelers baat hebben bij het leven met harde beslissingen in plaats van narratieve drukventielen te krijgen.
Het spel bevat al tijdsdruk die spelers dwingt bepaalde quests boven andere te stellen. Een mod die die timers verwijdert, kreeg in het stuk scherpe kritiek omdat die het beoogde ontwerp ondermijnt. Al met al pleit het betoog voor meer commitment aan ongemakkelijke uitkomsten die de imperfecte keuzes uit het echte leven weerspiegelen.