De Spaanse regering pronkt met gegevens dat er meer geld dan ooit naar sport gaat. Deze bewering is in algemene termen waar, hoewel soms al geconsolideerde begrotingsposten uit voorgaande jaren als verhogingen worden gepresenteerd, wat de indruk wekt van een onbeperkte investeringsstroom.
Elk jaar herhaalt zich echter een patroon dat een endemisch kwaad lijkt in het Spaanse sportbeheer. Het betreft de vertraging in de inning door de federaties, een situatie die aanhoudt ongeacht welke partij aan de macht is gedurende de hele eeuw.
Deze vertraging treft direct de entiteiten die de basis- en topsport beheren, en creëert operationele moeilijkheden die van het ene begrotingsjaar naar het andere worden meegesleept.