Een fervente horrorliefhebber die is opgegroeid met de originele Scream-films en hun vervolgen, bekeek onlangs de parodie Scary Movie uit 2000 opnieuw, net voordat het nieuwste deel in de bioscoop komt. Dat moment bood de kans om een film te heroverwegen die destijds overbodig leek na Wes Cravens slimme slasher-satire.
De film houdt zich nauw aan het plot en de dialogen van de eerste Scream, met hier en daar verwijzingen naar I Know What You Did Last Summer. De beginscènes voelen aan als een live-actionversie van de Stab-films uit de Scream-reeks. Latere delen verwijzen breder naar The Blair Witch Project, The Matrix en The Usual Suspects, wat resulteert in een inconsistente mix van doelwitten.
Regisseur Keenen Ivory Wayans en het schrijversteam vullen de film met snelle grappen. Sommige komen goed uit de verf, andere missen hun doel of slaan door in grofheid die niet goed is verouderd. De toon wisselt tussen luchtige onzin en een ondertoon van wrok, waardoor de bedoeling onduidelijk blijft.
Ondanks de tekortkomingen hielp Scary Movie de hoofdrolspelers Anna Faris en Regina Hall aan een doorbraak in de mainstream. De film kiest voor snelle grappen boven een coherent verhaal of diepgang, iets wat vaak voorkomt bij brede parodieën. Uitblinkende momenten, zoals de gedenkwaardige bioscoopscène met Regina Halls personage, tonen wat er mogelijk is als de film puur absurditeit nastreeft.
De vervolgfilms laten een wisselvallig beeld zien. Scary Movie 2 verbeterde de formule door nog meer verwijzingen te proppen, wat een energiekere indruk wekt, ook als individuele grappen mislukken. Nadat de Wayans-broers met de producenten braken, temperden latere films onder David Zucker de grofheid, maar hielden ze dezelfde lukrake aanpak aan.
De aangekondigde revival keert volgens berichten terug naar de stijl van het originele team en parodieert de Scream uit 2022. Vroege signalen wijzen op een lichtere, speelsere toon die de nieuwe film kan onderscheiden van de scherpere randjes van het origineel.
Scary Movie verscheen op een moment dat zelfbewuste horror al begon zichzelf te bespotten. De haastige productie en overlappende grappen weerspiegelen de race om op de trend in te springen. Of de reeks eindelijk een consistent sterke film kan opleveren, blijft een open vraag voor trouwe fans.