Anya Taylor-Joy levert opvallende prestatie als Casey Cooke in Split van M. Night Shyamalan

De thriller uit 2016 betekende een grote comeback voor de regisseur en lanceerde Taylor-Joy als overtuigende final girl.

M. Night Shyamalan had een sterke reputatie opgebouwd met vroege successen als The Sixth Sense en Signs. Een reeks teleurstellende films bracht zijn carrière later in gevaar.

The Visit zorgde voor een bescheiden herstel door terug te keren naar zijn kenmerkende intieme horror. Split, uitgebracht in 2016, leverde de echte doorbraak en herstelde de filmmaker als commercieel succes.

Anya Taylor-Joy portretteert de veerkrachtige Casey Cooke

In Split speelt James McAvoy Kevin Wendell Crumb, een man met dissociatieve identiteitsstoornis die meer dan twee dozijn persoonlijkheden herbergt. Het verhaal volgt drie tienermeisjes die door een van deze identiteiten worden ontvoerd.

Anya Taylor-Joy speelt Casey Cooke, een teruggetrokken jonge vrouw die met klasgenoten meegaat naar een verjaardagsuitje. Eenmaal gevangengenomen put Casey uit haar eigen moeilijke verleden om de gevaarlijke situatie het hoofd te bieden.

Casey Cooke's achtergrond voegt diepgang toe aan de thriller

De film onthult dat Casey jarenlang misbruik heeft doorstaan van een familielid. Deze geschiedenis vormt haar gesloten persoonlijkheid en geeft haar ongewoon inzicht in de gebroken geest van de ontvoerder.

Taylor-Joy brengt Casey's stille kracht en emotionele geslotenheid overtuigend over zonder overdrijving. De prestatie maakt van wat een standaard slachtofferrol had kunnen zijn een gelaagd portret van overleven en empathie.

Split doet Shyamalans carrière herleven en verbindt met eerder werk

De film fungeert als een verborgen vervolg op de eerdere film Unbreakable. Het succes leidde direct tot het vervolg Glass, waarin Taylor-Joy het personage hernam en meewerkte aan de uitbreiding van het gedeelde universum.

Shyamalan heeft sindsdien meerdere films geregisseerd, waaronder Old, Knock at the Cabin en Trap. Split blijft een cruciaal hoogtepunt dat het vertrouwen van het publiek herstelde en de regisseur toonde in zijn vermogen spanning te combineren met karaktergedreven verhalen.

Tags bij dit artikel