In Valdebebas is de laatste maanden de roep om een ondersteunende figuur voor de trainer gegroeid die niet alleen meewerkt aan het dagelijkse werk, maar ook als directe schakel met de clubdirectie fungeert. Zowel spelers als leden van de technische staf hebben herhaaldelijk het gevoel van isolatie geuit dat zij in verschillende fases van het seizoen hebben ervaren, waarbij een grotere institutionele nabijheid ontbrak.
Dat gebrek aan nabijheid wordt gezien als een van de factoren die hebben bijgedragen aan de interne breuk in de kleedkamer en waardoor coaches als Xabi Alonso eerst en Álvaro Arbeloa later geen ruggensteun kregen bij beslissingen buiten het pure voetbal. Het ontbreken van iemand die de afhandeling van kleinere conflicten op zich nam, leidde uiteindelijk tot ernstige incidenten, zoals het conflict tussen Valverde en Tchouaméni enkele dagen voor de Clásico.
De mogelijke aanpassing in de sportieve structuur van Real Madrid beperkt zich niet alleen tot de komst van een nieuwe trainer. Op tafel ligt ook de toevoeging van een profiel dicht bij de groep dat als schakel tussen de selectie en de bestuurskamers optreedt. Deze optie komt niet neer op het herinvoeren van de sportief directeur, een functie waar Florentino Pérez zich sinds het vertrek van Jorge Valdano tegen heeft uitgesproken en die de club recentelijk al heeft tegengesproken als mogelijke terugkeer voor het komende seizoen.
Het voorstel richt zich op een rol vergelijkbaar met die van 'team manager', sterk lijkend op de functie die Zinedine Zidane vervulde tijdens de periode van José Mourinho op de bank van de Koninklijke. Na zijn terugkeer bij de club in 2009 als adviseur van de president ging de Fransman een taak dichter bij het team uitoefenen: het kanaliseren van zorgen van spelers, het bieden van steun aan de coach en het onderhouden van een vlotte communicatie tussen de kleedkamer en de directie.
Volgens informatie van COPE zou Mourinho zelf om het herstel van deze figuur hebben gevraagd bij zijn terugkeer naar Real Madrid. Zidane vervulde die rol ook tijdens het eerste jaar van Carlo Ancelotti, zij het geïntegreerd in de technische staf en meer gericht op diplomatieke zaken dan op tactische taken. Zijn prestige als clublegende vergemakkelijkte het beheer van conflicten en droeg op cruciale wijze bij aan de verovering van de Décima.
Het idee komt rechtstreeks uit de kleedkamer en beoogt de teamstructuur te versterken zodat de trainer en zijn staf zich uitsluitend kunnen richten op het werk op het veld. Dit seizoen hebben zij ook taken van bemiddeling en probleemoplossing moeten oppakken die hun natuurlijke domein overstijgen. De tussenfiguur zou ervoor zorgen dat het organigram niet rechtstreeks van het speelveld naar de bestuurskamers loopt en zou de coach ontlasten van verantwoordelijkheden buiten het voetbal.
Dit profiel is gebruikelijk geweest in de teams van Mourinho, die er altijd de voorkeur aan heeft gegeven zich te omringen met oud-spelers met autoriteit binnen de club om de interne orde te bewaren en als brug met de leiding te dienen. Ook Fernando Hierro bekleedde een vergelijkbare functie tijdens het tweede jaar van de eerste periode van Ancelotti. Zijn resolute karakter, zowel binnen als buiten het veld, en zijn kennis van de club maakten hem tot de ideale kandidaat om Zidane in die schakelfunctie op te volgen.
De kleedkamer vraagt om een persoon die door de spelers wordt gerespecteerd, die alle facetten van het voetbal rond de dagelijkse omgang kent en die de nodige diplomatie kan uitoefenen in een elitetteam. Zijn voornaamste taak zou het persoonlijke en directe contact met de selectie zijn, waardoor de trainer wordt bevrijd van kwesties die geen deel uitmaken van het tactische of technische werk. Die extra autoriteit buiten het veld zou een volwaardige vertrouwensbondgenoot voor de technische staf worden.