Netflix lanceert vrijdag 29 mei de documentaire in afleveringen getiteld 'Rafa', een productie die veel verder gaat dan een simpele viering van successen. In plaats daarvan volgt de biopic het laatste jaar van de carrière van de Mallorcaan op de voet en vermengt die momenten met flashbacks van zijn twee decennia op de tour, zijn jeugd en de zware fysieke gevechten die hem vanaf het begin vergezelden.

Uren voor de speciale vertoning in Madrid sprak Rafa Nadal met MARCA in een hotel in de hoofdstad en blikte hij terug op de moeilijkste beslissingen die hij gedurende zijn loopbaan nam.

Nadal legt uit waarom hij toestemde om zijn realiteit zonder opsmuk te tonen

De tennisser erkende dat de constante aanwezigheid van camera's moeilijker was voor zijn directe omgeving dan voor hemzelf. Hij stelde dat dit precies een van de redenen was waarom hij soortgelijke voorstellen tijdens het grootste deel van zijn carrière afwees en pas toestemde toen hij al in de eindfase zat.

Over de inhoud van de documentaire was Nadal duidelijk: het had geen zin om het succesverhaal te herhalen dat al twintig jaar op de toernooien werd verteld. 'Als je iets gaat vertellen wat niet echt is, is mijn verhaal al verteld. Dit is de realiteit', benadrukte hij.

De oorsprong van al zijn blessures en de prijs die hij betaalde met ontstekingsremmers

Nadal onthulde dat het beginpunt van de meeste van zijn fysieke problemen een blessure aan de voet was die met zooltjes werd opgelost. Die oplossing verlengde zijn carrière, maar veroorzaakte verstoringen in de rest van zijn lichaam. Hij herinnerde eraan dat hij in 2005, op slechts 19-jarige leeftijd, al dacht dat zijn tijd als professioneel tennisser binnen enkele maanden voorbij kon zijn.

Over het gebruik van ontstekingsremmers legde de sporter uit dat er een moment kwam waarop hij besloot de volledige controle over de medicatie te nemen om voortdurende discussies met zijn fysiotherapeut te vermijden. Hij gaf toe dat die keuze gevolgen had: 'Ik heb twee perforaties in de darmen door het slikken van zoveel ontstekingsremmers'. Toch verdedigde hij dat dit de enige manier was om op het hoogste niveau te blijven concurreren.

De komst van Carlos Moyá en de psychologische steun die alles veranderde

Een van de minst bekende passages in de documentaire is het mentale gezondheidsprobleem dat Nadal in 2015 doormaakte. De tennisser verduidelijkte dat het geen psychiater was die Carlos Moyá rechtstreeks aanbeval, maar hij erkende wel dat hij professionele hulp nodig had toen de problemen met emotionele controle zich buiten het veld uitbreidden.

Hij beschreef hoe hij begon te stikken in zijn eigen speeksel tijdens wandelingen en hoe een psychologe hem hielp inzien dat hij een ander soort steun nodig had. Na een bezoek aan een psychiater en het krijgen van medicatie merkte hij geleidelijke verbetering. De komst van Moyá in het team was meer een antwoord op de behoefte aan een extra impuls dan een intentie om Toni Nadal opzij te zetten, die uiteindelijk uit eigen wil een stap opzij zette.

Vertrouwen in het team achter de documentaire

Hoewel hij erkende dat hij niet de absolute eigenaar was van het eindresultaat, verzekerde Nadal dat de voorafgaande kennis van het team achter het project hem de nodige zekerheid gaf om het voorstel te aanvaarden. Hij benadrukte dat de documentaire inzicht biedt in de dagelijkse realiteit van een professioneel tennisser die vanaf het begin van zijn carrière met een chronische blessure samenleeft.