Prins Harry heeft openhartig gesproken over het diepe spijt dat hij voelt over zijn laatste telefoongesprek met zijn moeder, Prinses Diana, voor haar overlijden in 1997.
In een interview dat GQ publiceerde, zei Harry dat hij vaak nadenkt over hoe het gesprek anders was verlopen als hij had geweten dat het hun laatste zou zijn. Hij was pas twaalf toen Prinses Diana op 36-jarige leeftijd overleed. Hij herinnerde zich dat hij destijds alleen maar wilde rennen en spelen met zijn neven en nichten. Het moment liet hem met een zwaar schuldgevoel achter dat jarenlang bleef hangen.
I had a mom taken away from me too soon. I have spoken openly about one of my biggest regrets is that last phone call I had with her. If I had known it was the last call with her, how different that conversation would be. And I’m the one that has to live with that.
Harry merkte op dat vreemden hem nog steeds aanspreken om te vertellen waar ze precies waren op 31 augustus 1997. Hij beschreef de unieke uitdaging om zo jong met zo’n openbaar verlies om te gaan. In de loop der tijd heeft hij geprobeerd zijn ervaring om te zetten in steun voor anderen die met verdriet kampen, zei hij.
De auteur van de memoires Spare legde uit dat het ouderschap hem eindelijk in staat stelde om veel van het schuldgevoel los te laten. Hij deelde ook details uit een recente MasterClass-sessie over verdriet, waarin hij vertelde hoe hij naar een oud portret van zijn moeder keek en zich verbonden voelde door de warmte in haar blik.
Jaren na het verlies voelde Harry zich emotioneel verdoofd en zelfs schuldig over het idee van geluk. Uiteindelijk besefte hij dat zijn moeder zou willen dat hij vreugde vond, een inzicht dat zijn kijk veranderde. Na zes jaar in Californië woonden hij en zijn vrouw, Meghan Markle, recent met hun kinderen, Prince Archie, nu 7, en Princess Lilibet, nu 5, weer in het Verenigd Koninkrijk.
De verhuizing vond plaats ondanks de aanhoudende verwijdering van zijn vader, King Charles III, en zijn broer, Prince William. Harry zei dat de beslissing vooral draaide om de kinderen een Britse opleiding te geven en dichter bij familie te zijn. Het voelt gewoon fijn om terug te zijn, voegde hij eraan toe.